Τα 5 πιο γραφικά καφενεία της Αθήνας!

Η εικόνα που ήθελε μόνο τους γηραιότερους να συχνάζουν σε παραδοσιακά καφενεία ανήκει στο παρελθόν. Το πατροπαράδοτο…μπρίκι και ο ελληνικός καφές έρχονται με φόρα από το παρελθόν και γίνονται η νέα τάση της νεολαίας που ψηφίζει φανατικά την επιστροφή στις παλιές… αξίες.

Συνεργατικό καφενείο Ακαδημία Πλάτωνος

Λιτή και απέριττη διακόσμηση, έντονα χρώματα και μέχρι 2 ευρώ ο καφές. Εδώ και τρία χρόνια, το συνεργατικό καφενείο ακριβώς απέναντι από το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος έχει βρει το μυστικό της επιτυχίας: «χτίζοντας ανθρώπινες σχέσεις», όπως αναγράφεται στον μαυροπίνακα της εισόδου. Με λίγα λόγια, το ξεχωριστό μοντέλο κοινωνικής δράσης των κατοίκων της περιοχής παίρνει σάρκα και οστά σε αυτό το καφενείο μέσα από μια δραστήρια κολλεκτίβα που ξεφεύγει από τα επιχειρησιακά στεγανά, τις ιεραρχίες και το κυνήγι κέρδους.

Μοναστηρίου 140, τηλ. 211 2217260

Τα Κανάρια

Με τρεις γενιές ιδιοκτητών στην «πλάτη», τα «Κανάρια» κατέχουν τη φήμη του παλαιότερου καφενείου στην περιοχή του Κεραμεικού. Στη συμβολή των οδών Κεραμεικού και Πλαταιών, ο πεζόδρομος απλώνεται φαρδύς πλατύς για τη καθημερινή ιεροτελεστία: κουβέντα, καφές, άραγμα. Αυτά για τη μέρα, το βράδυ όμως το κέφι ανάβει και έτσι το γνωστό καφενείο της περιοχής με την χαρακτηριστική ρετρό διακόσμηση, τους απολαυστικούς μεζέδες και τα σπιτικά γλυκά φιλοξενεί θεματικές βραδιές από ριζίτικα μέχρι τζαζ.

Κεραμεικού 88 & Πλαταιών, Κεραμεικός, τηλ. 210 3425166

Η Ωραία Ελλάς

Η αλήθεια είναι πως αν ψάξεις για αυθεντικές μικρογραφίες της παλιάς Αθήνας, το παραδοσιακό καφενείο «Η Ωραία Ελλάς» οφείλει να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της λίστας σου. Ακολούθησε, λοιπόν, τις συντεταγμένες για ένα μοναδικό ταξίδι στον χρόνο: στην καρδιά της πόλης και συγκεκριμένα στο νούμερο 59 της Μητροπόλεως ξεκινά μια μικρή στοά που καταλήγει στην Πανδρόσου. Εκεί συναντάς το Κέντρο Ελληνικής Παράδοσης και ανεβαίνεις τη μαρμάρινη σκάλα. Επιτέλους έφτασες σε ένα μοναδικό σκηνικό βγαλμένο από ανέκδοτες ιστορίες των παππούδων σου. Λιθογραφίες, πίνακες, αφίσες από παλιές διαφημίσεις και ελληνικές ταινίες διακοσμούν τους τοίχους, το μάρμαρο μαζί με το ξύλο δένουν φυσικά στον χώρο και από το μπρίκι αναπηδούν φουσκάλες του καφέ.

Μητροπόλεως 59, τηλ. 210 3213023

Υποβρύχιο

Λίγο πιο πέρα από τον θόρυβο και την πολυκοσμία του Γκαζιού, απέναντι από τη μικρή και ήσυχη πλατεία Ορφέως, το «Υποβρύχιο» δεν είναι άλλο ένα μοντέρνο στέκι της περιοχής. Όπως «Η Ωραία Ελλάς», έτσι και αυτό έχει είναι βγαλμένο από τη ρετρομανία των καιρών με τη διαφορά της πιο μίνιμαλ εκδοχής. Εκτός από ελληνικό καφέ, το κατάστημα σερβίρει μεζέδες, ρακές και ούζα για μια σωστή παρτίδα τάβλι.

Στρατονίκης 19, Γκάζι, τηλ. 6931 990405

Καφενείο Κυδαθηναίων

Η πιο γραφική γειτονιά της πρωτεύουσας δε θα μπορούσε να μην έχει έστω ένα καφενείο αντάξιο της αισθητικής της. Ο λόγος φυσικά για το καφενείο «Κυδαθηναίων» στην Πλάκα που βρίσκεται απέναντι από το ονειρικό θερινό Cine Paris χαλαρώνοντας κάτω από τη σκιά του κισσού και το οποίο θυμίζει καφέ του μεσοπολέμου ειδικά στην πίσω αυλή με το πλακάκι σκακιέρα και μια μοτοσικλέτα αντίκα στο κέντρο. Ο καφές, τα ρακόμελα και τα συνοδευτικά μεζεκλίκια δεν είναι οι μόνοι λόγοι για να το επισκεφθείς καθώς swing parties, εκθέσεις και live μουσικές βραδιές εμπλουτίζουν το πρόγραμμα.

Πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας 2, Πλάκα, τηλ. 210 3232340

Πηγή: από iefimerida.gr μέσω www.boro.gr

Σχολείο για χαρισματικά παιδιά στη Θεσσαλονίκη!

Σχολείο για χαρισματικά και ταλαντούχα παιδιά θα δημιουργηθεί στη Θεσσαλονίκη με τη χορηγία του Ιδρύματος «Στάυρος Νιάρχος». Την δημιουργία του σχολείου ανακοίνωσε το ίδρυμα, το οποίο ανέλαβε την τριετή χρηματοδότηση του και θα προσφέρει, όπως αναφέρθηκε σε εκδήλωση του Αμερικανού πρεσβευτή χθες, «πανεπιστημιακού επιπέδου μόρφωση σε χαρισματικούς μαθητές όλων των κοινωνικών τάξεων».   Το κέντρο θα έχει έδρα στο κολέγιο Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη και σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο Johns Hopkins θα παραχωρεί υποτροφίες σε μαθητές ηλικίας από 5 ως 18 ετών. «Δημιουργήσαμε ήδη την πρώτη ομάδα στην οποία συμμετέχουν μαθητές από διάφορα σχολεία της Ελλάδας, οι οποίοι δεν είναι κατ’ ανάγκη οι καλύτεροι μαθητές στην τάξης τους», ανέφερε ο πρόεδρος του Ανατόλια Παναγιώτης Βλάχος.

Η επιλογή γίνεται μέσα από αυστηροποιημένο τεστ που περιλαμβάνει συνέντευξη και γλωσσικές εξετάσεις, σε μια διαδικασία που θυμίζει IQ test.   Το σχολείο θα λειτουργήσει πιλοτικά φέτος και κανονικά το ερχόμενο καλοκαίρι.   Τα παιδιά θα λαμβάνουν πιστοποιητικό παρακολούθησης.   Υπολογίζεται ότι 5% από τους Έλληνες μαθητές με κλίση στο θέατρο, στις ανθρωπιστικές επιστήμες, στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στα καλοκαιρινά προγράμματα που θα διαρκέσουν 3 εβδομάδες. «Τα παιδιά υπάρχουν και είναι στα σχολεία. Το σημαντικό είναι να μάθουν το πρόγραμμα» είπε ο κ. Βλάχος.

Πηγή: www.lifo.gr

Η επίσημη προκήρυξη του 3ου Ποιητικού Διαγωνισμού ΕΛΙΚΩΝ

Ουσιώδεις τροποποιήσεις επέρχονται στην επίσημη προκήρυξη του 3^ου Ποιητικού Διαγωνισμού ΕΛΙΚΩΝ σε σχέση με τους προηγούμενους. Η θέσπιση χρηματικών βραβείων, με τη χορηγία της ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ Α.Ε.,  και η αλλαγή της προθεσμίας συμμετοχής είναι οι σημαντικότερες. Διαβάστε προσεκτικά. 

 

Tο περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ, το βιβλιοπωλείο/εκδόσεις Σύγχρονη Εκφραση και το viotia.blogspot.gr προκηρύσσουν τον 3ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ, που φέτος είναι αφιερωμένος στον Κ.Π. Καβάφη με αφορμή τα εκατόν πενήντα χρόνια από τη γέννησή του. Οι όροι είναι οι ακόλουθοι: 

1.Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετάσχουν Ελληνίδες και Έλληνες ανεξαρτήτως ηλικίας, γραμματικών γνώσεων, επαγγελματικών ασχολιών κ.λπ. είτε κατοικούν στην Ελλάδα και Κύπρο είτε διαμένουν μόνιμα ή προσωρινά στο εξωτερικό, εφόσον έχουν την ελληνική ή κυπριακή υπηκοότητα και μπορούν να γράφουν στη νεοελληνική  γλώσσα. 

2. Όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό θα πρέπει να στείλουν ένα (1) αδημοσίευτο ποίημά τους (κι όχι περισσότερα του ενός ποιήματα με διαφορετικά ψευδώνυμα), θέματος της επιλογής τους. Διευκρινίζεται ότι το ποίημα που θα σταλεί ΔΕΝ πρέπει να έχει λάβει μέρος σε άλλο Διαγωνισμό.

3. Ο αποστολέας θα χρησιμοποιήσει το ίδιο ψευδώνυμο τόσο για την αποστολή όσο και για την υπογραφή του ποιήματος. Στο φάκελο που θα εμπεριέχει το ποίημα θα αναγράφεται το ψευδώνυμο του αποστολέα. Στον ίδιο όμως φάκελο θα τοποθετηθεί ένας μικρότερος, στο εσωτερικό του οποίου θα αναγράφονται τα πραγματικά στοιχεία του ποιητή (ονοματεπώνυμο, γραμματικές γνώσεις, επάγγελμα, διεύθυνση κατοικίας και αριθμοί τηλεφώνου: σταθερό και κινητό). Οι μικροί φάκελοι εκείνων που ΔΕΝ θα διακριθούν ΔΕΝ θ´ ανοιχτούν. Έτσι, θα παραμείνει μυστική η συμμετοχή τους. Χρησιμοποιώντας όμως, οι ενδιαφερόμενοι τα ψευδώνυμά τους, θα τους ανακοινώνεται ο συνολικός αριθμός των μορίων, που έλαβε το ποίημά τους και από τους 4 κριτές.

4. Το ποίημα, που θα σταλεί, για συμμετοχή στο Διαγωνισμό, θα πρέπει να είναι πληκτρολογημένο με Η/Υ ή δακτυλογραφημένο και απαραιτήτως σε έξι (6) πανομοιότυπα αντίτυπα (καλής, ευανάγνωστης εκτύπωσης), υπογεγραμμένα όλα με το ίδιο ψευδώνυμο. Ο φάκελος θα σταλεί με συστημένη ή απλή επιστολή στη Διεύθυνση: Βύρωνος 19 Λιβαδειά 32100, με την ένδειξη Περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ Συμμετοχή στον 3ο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ. 

5. Η Επιτροπή κρίσης του Διαγωνισμού θα αποτελείται από 4 ανθρώπους των γραμμάτων. Η βαθμολόγηση θα γίνει από το 1 έως το 20.

6. Θα απονεμηθούν τρία (3) βραβεία και τρεις (3) έπαινοι (Α’, Β’ και Γ’).

Τα 3 πρώτα βραβεία συνοδεύονται από χρηματικά έπαθλα ως εξής:

1^ο Βραβείο: 1000 ευρώ

2^ο Βραβείο 300 ευρώ

3^ο Βραβείο: 200 ευρώ

Το συνολικό χρηματικό ποσό των τριών βραβείων είναι χορηγία της εταιρείας ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ Α.Ε. που ανήκει στον Ομιλο Μυτιληναίος.

 

Οι 3 έπαινοι θα συνοδεύονται από δώρα/βιβλία. Διευκρινίζεται ότι στις περιπτώσεις ισοψηφιών τα βραβεία, χρηματικά έπαθλα και έπαινοι θα μοιράζονται ισομερώς. Στον καθένα που θα διακριθεί είτε με βραβείο είτε με έπαινο θα του απονεμηθεί τιμητικό - ονομαστικό δίπλωμα καλλιτεχνικά εκτυπωμένο. 

7. Θεσπίζεται και τέταρτο βραβείο (με χρηματικό έπαθλο 300 ευρώ) για ένα ποίημα με θέμα τη Λιβαδειά ή τη Βοιωτία εν γένει. Το βραβείο αθλοθετεί ο Σύλλογος Οι Φίλοι Του ΞΕΝΙΑ Λιβαδειάς. Για αυτόν τον κλάδο του 3ου διαγωνισμού ΕΛΙΚΩΝ οι συμμετέχοντες θα αποστείλουν και δεύτερο ποίημα (εκτός του πρώτου για τη συμμετοχής τους στον κύριο 3ο διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ) ή εφόσον επιθυμούν μόνο για αυτό το έπαθλο ποίημα με θέμα τη Λιβαδειά ή τη Βοιωτία. Και για το βραβείο τούτο θα ακολουθηθεί η ως άνω διαδικασία και θα κριθεί από τους 4 κριτές. 

8. Ως τελευταία προθεσμία αποστολής, από τους ενδιαφερομένους, των συμμετοχών τους ορίζεται η 31 Δεκεμβρίου 2013. Οι ημερομηνίες της αποστολής θα εξακριβώνονται από τις σφραγίδες των ΕΛ.ΤΑ. 

9. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις 21 Μαρτίου 2014, την Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης. Τα βραβεία, οι έπαινοι και τα τιμητικά διπλώματα θα απονεμηθούν σε ειδική τελετή η οποία θα οργανωθεί και θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 31 Μαΐου 2014. Περισσότερες πληροφορίες, δίνονται στους ενδιαφερομένους, στο τηλέφωνο: 69 44 73 44 90.

Εξάλλου η απονομή των Βραβείων και των επαίνων για το 2^ο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ θα πραγματοποιηθεί το επόμενο Σάββατο 25 Μαΐου 2013 στη Λιβαδειά. Δείτε.

http://www.viotia.blogspot.gr/2013/05/2_16.html

 

Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά6. Τα δύο λάμδα στα ρήματα

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου

Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ





















Ενα ακόμη ορθογραφικό θέμα θα μας απασχολήσει σε αυτό το σημείωμα στην προσπάθεια ή καλύτερα στο διαρκώς επανέρχομενο αίτημα να εμβαθύνουμε στη χρήση της γλώσσας μας και της γραφής της. Με το άρθρο αυτό επίσης κηρύσσεται και επίσημα η εκστρατεία της viotia για την αποκατάσταση της ελληνικής γλώσσας στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό και ρητά διατυπώνεται η αγωνία μας για το μέλλον της στην εποχή μιας καθολικής, υπαρξιακής κρίσης της κοινωνίας, της χώρας, του κράτους και του Εθνους.
Η ανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας με τίτλο "Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά" αποτελεί μια ακόμη προσφορά της viotia στον Πολιτισμό και η ευόδωσή της ασφαλώς περνάει μέσα από πολλά άρθρα για την σωστή χρήση των γλώσσας μας (ορθογραφικά, γραμματικά κ.λπ.) που θα δημοσιεύονται με αφορμή λάθη στη χρήση των Ελληνικών στον δημόσιο κυρίως λόγο. Κι επειδή η viotia αποτελεί αναμφισβήτητα τον trendsetter στην περιοχή μας είναι βέβαιο ότι θα έχουμε μιμητές που θα ασχοληθούν από την πλευρά τους με την ελληνική γλώσσα.

Ας επανέλθουμε όμως στο θέμα μας. Αυτή τη φορά δεν θα αναφερθούμε σε κάποιο κείμενο: το ορθογραφικό ζήτημα που πρόκειται να εξετάσουμε είναι τόσο κοινό που συναντάται σε τόσο πολλά δελτία Τύπου ή άρθρα (ακόμη και εκπαιδευτικών!) -ώστε από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της viotia να έχει ήδη σχηματιστεί ένα τεράστιο αρχείο λαθών-που καθιστά ανώφελη και πιθανόν άδικη την παραπομπή σε κάποιο συγκεκριμένα.

Η γραφή των ρημάτων που λήγουν σε –λλω, τα οποία άλλοτε γράφονται με δύο λάμδα κι άλλοτε με ένα είναι αλήθεια ότι αποτελούν μια δύσκολη περίπτωση ορθογραφίας, επειδή για την εκάστοτε χρήση ρήματος της συγκεκριμένης κατηγορίας στον γραπτό λόγο χρειάζεται προσεκτικός έλεγχος, στον οποίο σε κάποιες περιπτώσεις δεν αντεπεξέρχονται ακόμη και μορφωμένοι/εκπαιδευμένοι άνθρωποι.

H Νεοελληνική Γραμματική, η εμπλουτισμένη έκδοση της του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική:

« Τα υγρόληκτα ρήματα που τελειώνουν σε –λλω σχηματίζουν το αοριστικό τους θέμα αποβάλλοντας το ένα λ και αλλάζοντας κάποτε το θεματικό φωνήεν: Σφάλλω-έσφαλα, ανατέλλω-ανέτειλα. Τα ρήματα αυτής της κατηγορίας έχουν άσιγμο αόριστο και είναι τα ακόλουθα:

(αν)αγγέλλω, ανατέλλω, (από)βάλλω, (κατ)αγγέλλω, (παρ)αγγέλλω, σφάλλω, ψάλλω».

Μπορούμε κάπως απλοποιημένα να πούμε ότι σε γενικές γραμμές ισχύει ο κανόνας που λέει ότι τα ρήματα αυτά γράφονται με διπλό -λλ στον ενεστώτα και στους χρόνους που σχηματίζονται από το θέμα του ενεστώτα, δηλαδή τον παρατατικό και τον εξακολουθητικό μέλλοντα,ήτοι στους χρόνους που δηλώνουν διάρκεια. Για παράδειγμα:

– οι αιτήσεις υποβάλλονται στο γραφείο προσωπικού(ενεστώτας)

–πάντοτε με κατέβαλλε η παθητικότητά του (παρατατικός)
–θααποβάλλονται οι μαθητές που παραβιάζουν τους κανόνες του σχολείου (εξ. μέλλοντας).

Αντίθετα, στον αόριστο και στον στιγμιαίο μέλλοντα, δηλαδή στους χρόνους που δηλώνουν ότι η ενέργεια του ρήματος είναι συνοπτική, η σωστή γραφή είναι με ένα λ. Ετσι έχουμε:

-δεν έσφαλα στην εκτίμησή μου γι’ αυτόν (αόριστος)

- δεν θα προβάλει αντίσταση στις αστυνομικές αρχές(στιγμιαίος μέλλοντας).

Το ίδιο ισχύει (ένα λ) και για τους συντελικούς χρόνους(παρακείμενο, υπερσυντέλικο, συντελεσμένο μέλλοντα), που σχηματίζονται από το απαρέμφατο αορίστου, π.χ. έχω (είχα/ θα έχω) αντιπαραβάλει το δακτυλογραφημένο κείμενο με το χειρόγραφό του.

Όταν λοιπόν η πράξη που δηλώνει το ρήμα έχει διάρκεια, διπλό λ. Οταν η πράξη που δηλώνει το ρήμα γίνεται για μια στιγμή, ένα λ.

Συχνά ασφαλώς εμφανίζεται πρόβλημα: σε ορισμένες περιπτώσεις ταιριάζει και η διάρκεια και η στιγμή, όπως για παράδειγμα στη φράση: έψαλλε υπέροχα τους ύμνους, όπου μπορεί να είναι παρατατικός (το έκανε διαρκώς) και να γραφεί με δύο λ, αλλά μπορεί να εκληφθεί και ως αόριστος ο χρόνος (το έκανε στιγμιαία, στη χθεσινή λειτουργία), οπότε θέλει ένα λ (έψαλε υπέροχα τους ύμνους). Εδώ δεν τίθεται θέμα σωστού και λάθους, μπορούν να ισχύουν και τα δύο,καθώς μόνο ο γράφων γνωρίζει πώς το εννοεί. Εκτός εάν μπορούν να μας βοηθήσουν τα συμφραζόμενα, τα οποία πάντα πρέπει να προσέχουμε, καιμας κατευθύνουν ως προς τον τρόπο ενέργειας,συνοπτικό ή εξακολουθητικό, του ρήματος και άρα τη σωστή γραφή.

Αυτά όσον αφορά στην οριστική έγκλιση των ρημάτων. Για την υποτακτική και την προστακτική, ακολούθως, ελέγχουμε αν είναι του ενεστώτα ή του αορίστου και επιλέγουμε το διπλό ή το ένα λ αντίστοιχα. Π.χ. Δεν μπορεί να επιβάλλει τη γνώμη του (υποτακτική ενεστώτα) / δεν μπορεί να επιβάλει τη γνώμη του (υποτακτική αορίστου) / ανάβαλλε τα σχέδιά σου (προστακτική ενεστώτα) /ανάβαλε τα σχέδιά σου (προστακτική αορίστου).

Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν αναφερόμαστε στα ρήματα σε –λω δεν εννοούμε όπως πιστεύουν πολλοί μόνο στα σύνθετα από το βάλλω.Όλα τα ρήματα σε –λω (εκτός από το θέλωκαι το οφείλω) γράφονται με δύο–λλ– στους εξακολουθητικούς χρόνους. Και δεν είναι φυσικά μόνο τα σύνθετα του βάλλω (αμφιβάλλω, αναβάλλω, αντιπαραβάλλω, αποβάλλω, διαβάλλω, εισβάλλω,εκβάλλω, επιβάλλω, εφεσιβάλλω, καταβάλλω, μεταβάλλω, πανικοβάλλω, παρεμβάλλω,περιβάλλω, προβάλλω, προκαταβάλλω, προσβάλλω, συμβάλλω, υπερβάλλω, υποβάλλωκ.ά.). Αλλά και τα ψάλλω, πάλλω, θάλλω, ποικίλλω, ανατέλλω, εξοκέλλω και μέλλω.
Επιπλέον τα σύνθετα με το αγγέλλω: απαγγέλλω, αγγέλλω, αναγγέλλω, εξαγγέλλω, καταγγέλλω,παραγγέλλω κ.ά.
Και ασφαλώς δεν μπορούν να λείψουν τα σύνθετα με το στέλλω: αναστέλλω, αντιδιαστέλλω, αποστέλλω, διαστέλλω,εξαποστέλλω, καταστέλλω, περιστέλλω, συστέλλω, υποστέλλω κ.ά.

Επαναλειτουργία του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς

Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά9. Σύγκληση ή σύγκλιση

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/

Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαία η σύγκλιση στους κύριους άξονες και στις βασικές κατευθύνσεις των τοπικών πολιτικών δυνάμεων για τη διατήρηση του τμήματος Οικονομικής Ανάπτυξης στη Λιβαδειά ως παραρτήματος του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας.

Από την άποψη αυτή η πρόταση της δημοτικής συμβούλου και επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας κας Γιώτας Πούλου για έκτακτη σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου Λιβαδειάς είναι αυτονόητα ορθή, όσο κι αν οι δημοτικές παρατάξεις είναι απαξιωμένες εξίσου με τις κομματικές στα μάτια των πολιτών.

Αν όμως η πρόταση είναι σωστή –και πράγματι την Τετάρτη το απόγευμα συγκλήθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο με τη συμμετοχή τοπικών φορέων και του προσωπικού του Πανεπιστημίου Στερεάς- η διατύπωσή της είναι λάθος και δίδει τηνευκαιρία για μια ακόμη διευκρίνιση ορθογραφική –που έχει όμως πολλές προεκτάσεις και ακόμη πιο πολλές αναγνώσεις και συνεκδοχές.

Γράφει στο δελτίο Τύπου που απεστάλη και στη viotia η κα Γιώτα Πούλου:

Προτείνουμε την άμεση σύγκλιση του Δημοτικού Συμβουλίου κ.λπ.

Για του λόγου το αληθές δείτε τη φωτοτυπία.

Η "σύγκλιση" εδώ είναι ορθογραφικό λάθος.

Η ορθή γραφή είναι σύγκληση διότι η λέξη προέρχεται από το ρήμα συγκαλώ (συν+καλώ> συν+κλήση) που είναι η ενέργεια του συγκαλώ και σημαίνει συνήθως τη θεσμοθετημένη συγκέντρωση προσώπων, δηλαδή αυτό το οποίο εννοεί εδώ η κα Πούλου.

Η σύγκλιση που κατά λάθος χρησιμοποιήθηκε είναι το αποτέλεσμα του ρήματος συγκλίνω, δηλαδή το κλίνειν ομού, κατευθύνομαι προς το ίδιο σημείο με κάποιονή με κάτι.Και μεταφορικά τείνω να πλησιάσω, να προσεγγίσω και ακόμη πιο ελεύθερα, εισέρχομαι στην ίδια τροχιά με κάποιον ή με κάτι.

Το σύνηθες λάθος έχει την αρχή του στην ομοηχία των λέξεων σύγκληση και σύγκλιση, πολύ περισσότερο που υπάρχει και 3^ηλέξη:

Πρόκειται για τη λέξη σύγκλειση (η συνένωση δύο πραγμάτων, ώστε να μην υπάρχει ενδιάμεσο κενό, π.χ. η σύγκλειση των λιθοσφαιρικών πλακών), που δεν χρησιμοποιείται τόσον ευρέως στην κοινή γλώσσα, αλλά αποτελεί όρο στην οδοντιατρική και στην ιατρική.

Υποστηρίζεται από ορισμένους ότι υπάρχει και 4^η ομόηχη λέξη: η λέξη σύγκλυση (συν+κλύζω) που δηλώνει τον κατακλυσμό, την πλημμύρα και συνεκδοχικά την ραγδαία βροχή, την καταιγίδα.

Δεν είμαι σίγουρος. Είναι βέβαιο ότι υπάρχει ρήμα συγκλύζομαι που σημαίνει (για πλοίο) σκεπάζομαι από κύματα και συνεκδοχικά καταβυθίζομαι από τα χρέη. Επιπλέον υπάρχει ο συγκλυσμός που είναι η συνάντηση των κυμάτων και το διγενές ο, η σύγκλυς -ύδος που χρησιμοποιείται μόνο μεταφορικά και σημαίνει τον χυδαίο όχλο, πλήθος ανθρώπων του κατωτάτου φυράματος.

Σε όλες τις περιπτώσεις θα ήταν χρήσιμη λέξη η σύγκλυση: καταβύθιση από χρέη, κατακλυσμός από χαράτσια, (φορο)καταιγίδα... είναι επίκαιρες έννοιες, καθημερινές λέξεις που χρησιμοποιούνται πλέον στην Ελλάδα από όλους ή σχεδόν όλους. Αντίθετα, παραμένει ζητούμενο η προγραμματική σύγκλιση άφθαρτων πολιτικών δυνάμεων που θα μπορούσαν να αρθρώσουν δυναμικό πολιτικό λόγο και να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο…

Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά. Πολύ μπέρδεμα...

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ

Πολύ μπέρδεμα

Oi Polloi είναι ένα πανκ ροκ συγκρότημα από τη Σκοτία που ιδρύθηκε το 1981 με βασικό τραγουδιστή τον Deek Allen,ο οποίος αποτελεί την κυρίαρχη φυσιογνωμία της μπάντας. Το όνομα του συγκροτήματος Oi Polloi είναι, όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, ελληνικό: Οι Πολλοί,ένα όνομα που εκφράζει την πολιτική στάση τους και που σημαίνει αυτό ακριβώς που αντιλαμβανόμαστε: «ο λαουτζίκος», «οι λαϊκές μάζες», «οι απλοί άνθρωποι»-σε αντίστιξη με την ολιγαρχία, τους Ολίγους.

Ασφαλώς το θέμα εδώ δεν είναι οι μουσικές επιδόσεις ενός πανκ συγκροτήματος που επιλέγει ελληνικό όνομα αλλά η ίδια η λέξη.

Το επίθετο πολύς-πολλή-πολύ μαζί με το επίρρημα πολύ είναι πιθανόν η ελληνική λέξη με τους περισσότερους ομόηχους τύπους:

Δείτε:

1.Αιτιατική αρσενικού: τον πολύ
2. Ονομαστική (και αιτιατική) θηλυκού: η (την) πολλή
3. Ονομαστική και αιτιατική ουδετέρου: το πολύ
4. Πληθυντικός αρσενικού (ονομαστική): οι πολλοί
5. Επίρρημα: πολύ

Όλα αυτά ομόηχα. Στον προφορικό λόγο με τη βοήθεια των συμφραζομένων αντιλαμβανόμαστε τις διαφορές και σπάνια παρουσιάζεται πρόβλημα κατανόησης,αφού η γραφή δεν μας απασχολεί.

Στον γραπτό όμως λόγο η ορθογραφία του επιθέτου πολύς – πολλή – πολύ και του επιρρήματος πολύ απαιτεί προσοχή και γνώση, γι’ αυτό και πολλοί και πολλές κάνουν -πολύ συχνά- πολλά λάθη.

Πράγματι, σκεφτείτε ποιο είναι το σωστό;

Πολλή δουλειά ή πολύ δουλειά;

Πολλή έξυπνη ή πολύ έξυπνη κ.λπ.


Η αντιμετώπιση του προβλήματος κατά περίπτωση, ακόμη κι αν δεν οδηγήσει σε λάθος (κάτι που είναι πολύ πιθανό), οπωσδήποτε απαιτεί σπατάλη χρόνου. Αρα καλύτερα να ακολουθούμε μερικούς απλούς κανόνες για να γράφουμε σωστά τη γλώσσα μας –και στην προκειμένη περίπτωση το πολύς – πολλή – πολύ. Κατ’ αρχάς έχουμε στο μυαλό μας ότι η ορθογραφία στις αμφισβητούμενες περιπτώσεις προσδιορίζεται από τη λέξη που συνοδεύει το επίθετο ή το επίρρημα. Με βάση αυτό έχουμε:

Κανόνας πρώτος: Οταν η διαμφισβητούμενη λέξη συνοδεύει ουσιαστικό ή επίθετο σε αρσενικό ή ουδέτερο γένος τότε γράφουμε τη λέξη με ένα λ και ύψιλον: έχει να διανύσει πολύ δρόμο, έριξε πολύ χιόνι, πολύ ψηλός , πολύ δυνατός κ.λπ.

Κανόνας δεύτερος: Όταν η επίμαχη λέξη συνοδεύει ουσιαστικό ή επίθετο θηλυκού γένους τότε συμβαίνουν οι περισσότερες αβλεψίες και λάθη. Πρέπει να διαχωρίζουμε τηλέξη που συνοδεύει: όταν αυτή είναι ουσιαστικό, τότε το «πολλή» είναι επίθετο και γράφεται με 2 λ και ήτα. Παραδείγματος χάριν: πολλή δουλειά, πολλή βροχή κ.λπ.. Όταν όμως συνοδεύει επίθετο, τότε το «πολύ» γράφεται με ένα λ και ύψιλον, διότι ως μέρος του λόγου είναι επίρρημα: πολύ όμορφη, πολύ καλή κ.λπ.

Κανόνας τρίτος: Οταν η λέξη συνοδεύει ρήμα, μετοχή ή επίρρημα τότε είναι πάντοτε επίρρημα και γράφεται με ένα λ και ύψιλον: διαβάζω πολύ, έτρωγε πολύ,πολύ αργά, πολύ κοντά, είμαστε πολύ κουρασμένοι (κουρασμένοι-μετοχή και όχι ασφαλώς πολλοί κουρασμένοι) κ.λπ.

Στον πληθυντικό αριθμό γράφουμε σε όλες τις περιπτώσεις αρσενικού, θηλυκού και ουδέτερου γένους με 2 λ: πολλές απάτες, πολλοί φόροι, πολλοί βουλευτές,πολλές μίζες, πολλά κλοπιμαία, πολλά σκάνδαλα, πολλά ρουσφέτια κ.λπ.

Τέλος, μια σημαντική προσθήκη: στον προφορικό λόγο τείνουν τα τελευταία χρόνια να καθιερωθούν εκφράσεις όπως το «πολύ γυναίκα» -για να μην την γράψω την ίδια φράση επί το λαϊκότερον!

Εδώ τι κάνουμε; Φυσικά, παρότι το «πολύ» ακολουθείται από ουσιαστικό δεν μπορεί να γραφεί «πολλή γυναίκα». Απλώς εδώ υπονοείται ένα επίθετο, δηλαδή η ακριβής, η πλήρης έκφραση, αυτό που εννοεί ο ομιλητής προφανώς είναι «πολύ όμορφη γυναίκα» ή «πολύ ελκυστική γυναίκα». Αρα το «πολύ» συνοδεύει ουσιαστικά επίθετο και είναι επίρρημα. Καλό είναι ακόμη κι αν χρησιμοποιούμε τέτοιες εκφράσεις στην προφορική μας επικοινωνία να μην τις γράφουμε κιόλας, καθώς ο γραπτός λόγος είναι η επισημότερη μορφή της γλώσσας μας. Αν το γράψουμε πάντως,η σωστή ορθογραφία είναι: «πολύ γυναίκα».

Τελικά νομίζω ότι χρειάζεται πολλή φροντίδα η γλώσσα μας ή μήπως πολύ φροντίδα; Τι λέτε;

Μάιος 1952. Πώς πήγε το αυτοκίνητο στο Ζερίκι

Ερευνα-Επιμέλεια

Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ

Γράφει στις 17 Μαίου σαν σήμερα αλλά το 1952 η πολύ καλή τοπική εφημερίδα -που την πρόλαβα κι εγώ ως παιδί- ΦΩΣ της Λιβαδειάς για την πρώτη σύνδεση της Λιβαδειάς με το Ζερίκι δι'αμαξιτής οδού.

============================
ΕΦΗΜΕΡΙΣ «ΦΩΣ» ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ 

ΕΤΟΙΜΟΣ Ο ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ ΖΕΡΙΚΙΟΥ - ΛΕΒΑΔΙΑΣ

Τα κατσάβραχα του Ελικώνος που υποτάσσονται εις την σκαπάνην των φιλοτίµων Ζερικαίων και την άκαμπτον επιµονήν του νοµάρχου κ. Μανουσοπούλου. - Η πρώτη άφιξις αυτοκινήτου στο χωριό. - Σκηναί συγκινήσεως και δακρύων. - Όπου ο κ. Νοµάρχης αναρπάζεται στα χέ­ρια ...
Προ 10 περίπου µηνών ένα παράτολµο όνειρο του Νοµάρχου, ένας δια­καής πόθος των φιλοτίµων κατοίκων της Κοινότητος Ζερικίου του Ελικώνος άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Το όνειρο ήταν να συνδεθεί η Κοινότης µε δρόµο και να επικοινωνήσει µε τον υπόλοιπο κόσµο. Τέσσαρες ολόκληρες ώρες απείχε από το πλησιέστερον κέντρον: την πόλην της Λεβαδείας.

Στην αρχή πολλοί ειρωνεύθηκαν τον Νοµάρχην και τους λεβεντόκορµους Ζερικιώ­τες συνεργάτες τους. Η δουλειά όµως µπήκε µπροστά, σιωπηλά, αθόρυβα, χωρίς τυµπανοκρουσίες και κάθε µέρα εκατοντάδες εργάτες και εργάτριες πάλευαν σκληρά, για να προχωρήσουν ένα δρόµο είκοσι περίπου χιλιοµέτρων µέσα από απόκρηµνες και συνεχείς βραχώδεις περιοχές. Η πίστις και η θέλη­σις νίκησαν. Στο διάστηµα της σκληρής εργασίας, ο Νοµάρχης βρισκόταν τις περισσότερες φορές κοντά στους συνεργάτες του την ώρα της δουλειάς, για να τους δώσει πίστη. και να πάρει κι αυτός από αυτούς θάρρος. Σαν νέοι κύ­κλωπες, σαν τιτάνες πάλαιψαν οι άνδρες και οι γυναίκες της αετοφωλιάς που λέγεται Ζερίκι, και να!Στις 8 του µηνός Μαϊου του έτους 1952 ημέραν ΠέμπτηνΟ Νοµάρχης Βοιωτίας, η κυρία Νοµάρχου και οι προϊστάµενοι των αρµο­δίων υπηρεσιών, µετεχούσης και της Βασιλικής Χωροφυλακής, ξεκινούν στις 7 το πρωί από το Νοµαρχιακόν Κατάστηµα χωρίς να γνωρίζουν, πλην του Νοµάρχου, πού κατευθύνονται. Κανένας δεν ήξευρε ούτε στην πόλη της Λειβα­διάς ούτε στην Κοινότητα Ζερικίου, ότι θα γινόταν την ηµέραν αυτήν κάτι που θα 'παιρνε θέση µε χρυσά γράµµατα στην ιστορία της Βοιωτίας. 8 Μαιου 1952. Το ξεκίνηµα για την κατάκτηση.

Ένα αυτοκίνητο Ντόιτς χωρίς σήµατα και εµβλήµατα έφευγε από την Νοµαρχία µε επιβάτες τους παραπάνω. Προ­χωρεί προς το Γυµνάσιον, από κει προς το Πρόκυµα και επειδή οι επιβάτες γνωρίζουν ότι προς τα εκεί πέρα δεν υπάρχει δρόµος αρχίζουν να απορούν και να κριτικάρουν αυστηρά ασφαλώς τον Νοµάρχην, αµφιβάλλοντες αν έχει σώα τα λογικά του. Μα να, η εντολή δίδεται στον οδηγό: «Προχώρει προς το Ζερίκιον, θα σε κατευθύνω προσωπικώς», λέγει ο Νοµάρχης.




======================== Λεζάντα:
=Οι κάτοικοι του Ζερικίου σηκώνουν τον νομάρχη Βοιωτίας Αθ. Μανουσόπουλο στα χέρια τη μέρα που το πρώτο αυτοκίνητο έφτασε στην αετοφωλιά του Ελικώνα. Ηταν 8 Μαίου 1952. Στη φωτό από τις λίγες πληροφορίες που κατόρθωσα να συγκεντρώσω αυτές τις δύο ημέρες διακρίνεται ο παπα-Γιάννης. Τέρμα αριστερά, δίπλα στον φαντάρο, και στην πίσω σειρά φαίνεται ότι χειροκροτεί ο Λουκάς Καλλιαντάσης που χρημάτισε πρόεδρος της Κοινότητος Ελικώνος=======================================================

Και η απορία των επιβατών µετατρέπεται σε φόβο και σε τρόµο. Βλέπουν απέναντι στο βουνό τις αλλεπάλληλες στροφές, που έχουν το σχήµα αστραπής και τρέ­µουν. Αλλά και σαν αστραπή φεύγει το αυτοκίνητον επάνω σ' έναν οµαλό δρό­µο, που παρουσιάζεται σαν έκπληξις. Το αυτοκίνητο προχωρεί συνεχώς, φθά­νει την ελατοσκεπή περιοχήν και συνεχίζει ατρόµητος κατακτητής, για να φέ­ρει σε λίγο το µέσον του πολιτισµού στο χωριό εκείνο µε τους 1.700 κατοί­κους, που ήταν κρυµµένο χιλιάδες χρόνια από της υπάρξεώς του µακριά απ' τον κόσµο.

Και σε λίγο φθάνει προ της κοινότητος Ζερικίου. Οι κάτοικοι καταλαµβάνο­νται εξ απροόmου, από έκπληξιν. Όσοι εν τω µεταξύ ειργάζοντο στα χωρά­φια τους αφήνουν την εργασία τους και τρέχουν ξωπίσω, για να φθάσουν στο χωριό. Η σύγχυσις από χαρά είναι υπέρµετρη. Άλλοι ζητωκραυγάζουν, άλλοι κόβουν κλάδους και λουλούδια, άλλοι στις καµπάνες, για να τις κτυπήσουν χαρµόσυνα και οι πιο πολλοί κυκλώνουν το αυτοκίνητο, το χαϊδεύουν, το φι­λούν και κλαίνε από µεγάλη χαρά.
Τα παιδιά του σχολείου στο άκουσµα της σειρήνας του αυτοκινήτου χάνο­νται από τα µάτια του δασκάλου πριν καλά-καλά καταλάβει τι συµβαίνει και που τα παίρνει κι αυτός σε λίγο από πίσω τρέχοντας, για να προλάβει κρατώ­. ντας στα χέρια ένα µεγάλο κλαδί από τζανεριά που έκοψε από το πρώτο δέν­δρο που βρέθηκε τυχαία µπροστά του.

Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας το αυτοκίνητο στολίζεται µε κλάδους ελάτης και λουλούδια, µε κορδέλες απ' τις νυφιάτικες λαµπάδες, µε χρυσά τέλια, µε µαντήλια από τις προίκες, µε ασηµένια νοµίσµατα, ραίνεται µε ρύζι και την ίδια στιγµή µια οµάς, που µέσα σ' αυτή πρωτοστατεί ο παπάς του χωριού, αρ­πάζει τον Νοµάρχη στα χέριαχωρίς να 'χει τη δύναµη να ξεφύγει και τον γυ­ρίζει στο χωριό. Ενώ πίσω ακολουθεί ολόκληρος ο κόσµος του χωριού µε ζη­τωκραυγές και εκδηλώσεις χαράς.

Ας προσπαθήσει καθένας να µπει στην ψυχή των 1.700 κατοίκων όσον µπορεί περισσότερον και να είναι βέβαιος ότι θα αισθανθεί την καρδιά του να σκιρτά από συγκίνησιν και από ευτυχίαν.
Η µελέτη και τεχνική παρακολούθηση του έργου εγίνετο υπό του προϊστα­µένου της
Τ. Υ.Δ.Κ µηχανικού, εκλεκτού συνεργάτου Βασίλη Παναγάκη.

Βραδιά Παράδοσης 2013 στον Ορχομενό και 23 φωτογραφίες

Γιορτή Κυκλοφοριακής Αγωγής 2013

Έκθεση ζωγραφικής του ζωγράφου Κώστα Μουστάκα στην Αστραδενή

Η Αστραδενή με χαρά φιλοξενεί έργα του ζωγράφου και μουσικού Κώστα Μουστάκα. Διάρκεια έκθεσης, 3 Μαΐου ως 3 Ιουνίου 2013.

Λίγα λόγια για τον Κώστα Μουστάκα
Ο Κώστας Μουστάκας γεννήθηκε στην Ελασσόνα και μεγάλωσε... σ΄ όλη την Ελλάδα όπως λέει ο ίδιος, αφού λόγω της δουλειάς του πατέρα του άλλαξε πολλούς τόπους διαμονής. Πολύ μικρός εκδήλωσε το ταλέντο του στη ζωγραφική. Του φανερώθηκε σαν πάθος, αυτό που ονομάζουμε κλίση σ’ έναν άνθρωπο. Ζωγράφιζε από μαθητής με κάρβουνο... γνώρισε όμως και τη μουσική στα παιδικά του χρόνια και την αγάπησε κι αυτή .

Επέλεξε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική, μαθήτευσε κοντά στους φημισμένους Έλληνες κιθαρίστες Δημήτρη Φάμπα και Κώστα Κοτσιώλη. Έγινε δάσκαλος της κλασικής κιθάρας απ’ αυτούς που οι μαθητές τους μιλούν πάντα με αγάπη. Για πολλά χρόνια έζησε και δίδαξε στην πόλη της Λιβαδειάς και της Ιτέας. Έχει μελετήσει επίσης την ελληνική παραδοσιακή και έντεχνη μουσική, συμμετέχοντας κατά καιρούς σε πολλά μουσικά σχήματα και ορχήστρες και έδωσε ρεσιτάλ κιθάρας και βραδιές τραγουδιού στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο) .

Στη μουσική του πορεία σημαντική θέση κατέχει η σύνθεση με την οποία ασχολείται τα τελευταία 15 χρόνια. Κυκλοφορούν σε CD δύο έργα του με μελοποιημένη ποίηση των Τάσου Μ. «Το βαριετέ της τρέλας» και Μάρκου Χαρίτου «Νύχτες Υγρές» καθώς και το CD «Η μοναξιά κι η συντροφιά της» με ορχηστική μουσική. Επίσης έχει κάνει τη μουσική επένδυση με κλασική κιθάρα στο CD με λαϊκά παραμύθια της Αγνής Στρουμπούλη «Τα όργανα και τα τούμπανα».

Τα τελευταία 15 χρόνια ζει στην Αθήνα. Παράλληλα με τη σύνθεση και τη δισκογραφία αφιερώθηκε στη δεύτερη καλλιτεχνική του φύση, εκείνη του ζωγράφου. Έσκυψε με ζήλο πάνω στο έργο μεγάλων ζωγράφων, μελέτησε για χρόνια καλλιτεχνικά ρεύματα και τεχνοτροπίες κυρίως του ιμπρεσιονισμού και του εξπρεσιονισμού. Παιδί ακόμη μαθήτευσε κοντά στο μεγάλο ζωγράφο Κώστα Κοντογιάννη. Αργότερα παρακολούθησε συστηματικά μαθήματα στο εργαστήρι ζωγραφικής του Χοσέ Ραμίρεζ.

Έτσι μέσα από τη διαρκή αναζήτηση διαμόρφωσε ένα προσωπικό ύφος, αρκετά ιδιαίτερο. Το έργο του διακρίνεται για το φως που αναδύουν τα χρώματα. Παρατηρώντας ένα πίνακα βλέπεις να αναδύονται τόσες και τέτοιες αποχρώσεις των χρωμάτων λες και βρίσκονται σε μια πανσπερμία! Τα χρώματα και η πλαστικότητα στις μορφές πολλές φορές αναδεικνύουν βαθύτερα συναισθήματα χαράς, θλίψης, ερωτισμού...... αλλά και μια γλυκύτητα που είναι μοναδική, γιατί έχει να κάνει με τον εσωτερικό κόσμο του καλλιτέχνη που αποπνέει μια αθωότητα παιδιού ως άνθρωπος. Πουθενά δεν υπάρχει η σκληρότητα που διακρίνουμε στα έργα άλλων σύγχρονων ζωγράφων... γιατί απλά δεν υπάρχει μέσα του. Με πινελιές αδρές καταφέρνει να δώσει μία κίνηση, μια ζωντάνια και ένα δυναμισμό στα πρόσωπα και τα πράγματα. Λάτρης του Van Gong στο τοπίο και θαυμαστής του εξπρεσιονισμού στα πρόσωπα βλέποντας τις εικόνες γύρω του με μια ματιά αφαιρετική κατάφερε να δημιουργήσει το δικό του προσωπικό τρόπο έκφρασης στον καμβά.

Έχει εκθέσει κατά καιρούς έργα του σε γκαλερί και πολιτιστικά κέντρα στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις. Συμμετείχε στην έκθεση ζωγραφικής που διοργάνωσε η UNESCO το 2007 στον Πειραιά. Τελευταία του έκθεση έγινε φέτος στην πόλη της Λιβαδειάς τον Ιούλιο, αυτό τον καιρό συμμετέχει με δύο του έργα σε ομαδική έκθεση που γίνεται στη γκαλερί TITANIUM με θέμα τη δραχμή, τη Γκαλερί "18 Δυτικά" κ.α. Έργα του μπορείτε να δείτε στο site ArtParade.gr και Point of Art.

Νέα υπηρεσία από τη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς

Ψήφισμα ΔΗΚΕΘ

Για τα αναβολικά ο Κατσιμπάρδης

Προσκυνηματική εκδρομή στα Μετέωρα

Εθελοντική αποψίλωση στην Ανάληψη

ANAKOINΩΣΗ


Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανάληψης καλεί τα μέλη και τους φίλους του, την Κυριακή 19 Μαϊου για εθελοντικό κόψιμο και καθαρισμό των χόρτων στους δημόσιους χώρους του χωριού.
Τόπος συνάντησης: Πλατεία του χωριού
Ώρα συνάντησης: 8 το πρωί
Όποιος από τους εθελοντές διαθέτει χορτοκοπτικό να το φέρει μαζί του.
Στη δράση μπορούν να πάρουν μέρος γυναίκες και παιδιά που θα βοηθήσουν στην αποκομοιδή των χόρτων και σκουπιδιών.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου

Φθηνότερες τιμές στους οίκους ανοχής ζήτησε ο αντιδήμαρχος

Την οικονομική ελάφρυνση των δημοτών του είχε στο μυαλό του ο αντιδήμαρχος Τρικκαίων, Θεόδωρος Σπανός κατά τη διάρκεια αυτοψίας που πραγματοποίησε στον τέταρτο κατά σειρά οίκο ανοχής που άνοιξε στην πόλη.

Σύμφωνα με πληροφορίες του trikalanews.gr ο κ. Σπανός αφού διαπίστωσε με τη συνδρομή εκπροσώπου της περιφέρειας, του αστυνομικού τμήματος και της υγειονομικής υπηρεσίας, ότι όλα λειτουργούν σύννομα στον οίκο ανοχής της οδού Καλαμπάκας, διατύπωσε την ακόλουθη πρόταση προς την υπεύθυνη του οίκου:

Της ζήτησε να προχωρήσει σε έκπτωση 20% για τους πελάτες ηλικίας άνω των 50 ετών λόγω της οικονομικής δυσκολίας που αντιμετωπίζουν μετά τις περικοπές στις συντάξεις τους.

Η τελετή απονομής των Βραβείων για τον 2ο Ποιητικό Διαγωνισμό ΕΛΙΚΩΝ

Τζορτζ Σόρος vs Χανς-Βέρνερ Ζιν

Η συνεχιζόμενη κρίση του ευρώ υπήρξε αφορμή για μια θερμή δημόσια παγκόσμια συζήτηση. Ο δισεκατομμυριούχος Τζορτζ Σόρος υποστηρίζει ότι η ευρωπαϊκή κρίση χρέους έχει μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση από μια εθελοντική ένωση ισότιμων κρατών σε μια σχέση πιστωτή-οφειλέτη. Ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου Χανς-Βέρνερ Ζιν θεωρεί ότι αυτή η άποψη δεν αντιμετωπίζει την αληθινή φύση του προβλήματος. Η δημόσια αντιπαράθεσή τους ξεκίνησε με ένα άρθρο του Σόρος στο project-syndicate, στο οποίο υποστήριζε  ότι η Γερμανία οφείλει να λύσει την κρίση των κρατών αποχωρώντας ίσως από την ευρωζώνη, αφού κάτι τέτοιο θα έκανε τις χώρες-οφειλέτες πιο ανταγωνιστικές. Η απάντηση του Ζιν ήρθε με ένα άρθρο υπό τον τίτλο  «Θα πρέπει η Γερμανία να φύγει από το ευρώ;». Ιδού η συνέχεια της επιχειρηματολογίας:

Η απάντηση του Σόρος:

Ο Χανς- Βέρνερ Ζιν έχει νοθεύσει σκόπιμα και ασαφώς το επιχείρημά μου. Υποστήριζα ότι η σημερινή κατάσταση της ένταξης στην ευρωζώνη είναι ανεπαρκής: το Ευρώ θα λειτουργήσει μόνο εφόσον το μεγαλύτερο μέρος των εθνικών χρεών χρηματοδοτηθεί από ευρωομόλογα και το τραπεζικό σύστημα ρυθμιστεί από ιδρύματα που θα δημιουργούν ίσους όρους ανταγωνισμού εντός της ευρωζώνης.

Αν το μεγαλύτερο μέρος των εκκρεμών εθνικών χρεών μετατραπεί σε ευρωομόλογα θα γίνουν θαύματα. Θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό τη δημιουργία μιας αποτελεσματικής τραπεζικής ένωσης και θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να αναλάβουν τις δικές τους διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον. Οι χώρες που αποτυγχάνουν να εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις θα γίνουν μόνιμοι θύλακες φτώχειας και εξάρτησης, σαν την περιοχή Μετσοτζιόρνο της Ιταλίας σήμερα.

Αν η Γερμανία και άλλες πιστώτριες χώρες είναι απρόθυμες να αποδεχθούν τις ενδεχόμενες υποχρεώσεις που συνεπάγονται τα ευρωομόλογα, όπως κάνουν σήμερα, θα πρέπει να κάνουν στην άκρη, να αφήσουν το ευρώ με φιλικό διακανονισμό και να επιτρέψουν στην υπόλοιπη ευρωζώνη να εκδώσει ευρωομόλογα. Τα ομόλογα θα μπορούσαν να συγκριθούν με τα κρατικά ομόλογα χωρών όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιαπωνία, επειδή το ευρώ θα υποτιμούταν και η συρρικνωμένη ευρωζώνη θα γινόταν ανταγωνιστική ακόμη και με τη Γερμανία, ενώ το χρέος της θα μειωνόταν καθώς η οικονομία της θα αναπτυσσόταν.

Αλλά θα ήταν απερίσκεπτο για τη Γερμανία να εγκαταλείψει το ευρώ. Οι υποχρεώσεις που θα συνεπάγονταν η συμφωνία για τα ευρωομόλογα εξαρτώνται από την χρεοκοπία – η πιθανότητα της οποία θα περιοριζόταν από την εισαγωγή των ευρωομολόγων. Η Γερμανία θα επωφεληθεί πραγματικά από την ανάκαμψη των λεγόμενων χωρών της περιφέρειας. Αντίθετα, αν η Γερμανία έπρεπε να φύγει από την ευρωζώνη, θα υπέφερε από ένα υπερτιμημένο νόμισμα και από τις απώλειες σε ευρώ περιουσιακών της στοιχείων.

Οποιαδήποτε επιλογή της Γερμανίας, είτε να  συμφωνήσει στα ευρωομόλογα είτε να φύγει από το ευρώ, θα ήταν απείρως προτιμότερη από την τρέχουσα κατάσταση. Οι τρέχουσες ρυθμίσεις επιτρέπουν στη Γερμανία να επιδιώκει τα στενά εθνικά της συμφέροντα, πιέζοντας την ευρωζώνη σε μια μακροχρόνια ύφεση που θα επηρεάσει και τη Γερμανία. Η Γερμανία συνηγορεί υπέρ της μείωσης των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού επιδιώκοντας μια ορθόδοξη νομισματική πολιτική, ο μοναδικός στόχος της οποίας είναι να ελέγξει τον πληθωρισμό. Αυτό προκαλεί την πτώση του ΑΕΠ και την αύξηση του χρέους, πλήττοντας τις υπερχρεωμένες χώρες, οι οποίες πληρώνουν υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου, περισσότερα από τις χώρες με καλύτερη πιστοληπτική ικανότητα, διότι καθιστούν μη βιώσιμο χρέος των άλλων χωρών. Κατά καιρούς χρειάζονται διάσωση και η Γερμανία κάνει πάντα ό,τι πρέπει – αλλά μόνο αυτό και τίποτα περισσότερο – για να σώσει το ευρώ: τη στιγμή που η κρίση υποχωρεί, οι Γερμανοί ηγέτες αρχίζουν να περιορίζουν τις υποσχέσεις που έδωσαν. Έτσι, η πολιτική λιτότητας που υπερασπίζεται  η Γερμανία διαιωνίζει την κρίση και θέτει τη Γερμανία επικεφαλής της πολιτικής.

Η Ιαπωνία έχει προσχωρήσει στη νομισματική θεωρία που υποστηρίζεται από τη Γερμανία και έχει βιώσει 25 χρόνια στασιμότητας, παρά τη δέσμευσή της σε περιστασιακά οικονομικά κίνητρα. Έχει πλέον αλλάξει πλευρά και πρεσβεύει την ποσοτική χαλάρωση σε πρωτοφανή κλίμακα. Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια πορεία από την οποία η Ιαπωνία προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει. Και, ενώ η Ιαπωνία είναι μια χώρα με μακρά, ενιαία ιστορία κι έτσι μπόρεσε και επιβίωσε στα 25 χρόνια στασιμότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ατελής ένωση κυρίαρχων κρατών έκαναν που είναι απίθανο να αντέξουν μια παρόμοια εμπειρία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως οι τρέχουσες πολιτικές είναι κακοσχεδιασμένες. Δεν εξυπηρετούν ούτε καν τη στενή εθνική ιδιοτέλεια της Γερμανίας, διότι τα αποτελέσματα είναι πολιτικά και ανθρώπινα αφόρητα. Τελικά δεν θα γίνουν  ανεκτά. Υπάρχει ένας πραγματικός κίνδυνος το ευρώ να καταστρέψει την ΕΕ και να αφήσει την Ευρώπη γεμάτος δυσαρέσκεια και εκκρεμείς απαιτήσεις. Ο κίνδυνος μπορεί να μην είναι άμεσος, αλλά όσο πιο πολύ αργήσει τόσο πιο καταστροφικός θα είναι. Αυτό δεν είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας.

Ο Ζιν παρακάμπτει αυτό το επιχείρημα, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει νομική βάση για να επιβάλλει στη Γερμανία να επιλέξει μεταξύ συμφωνίας για τα ευρωομόλογα ή εξόδου από το ευρώ. Προτείνει ότι, αν κάποιος έπρεπε να φύγει από το ευρώ, είναι οι χώρες της Μεσογείου, οι οποίες θα πρέπει να υποτιμήσουν  τα νομίσματά τους. Αυτό είναι μια συνταγή για καταστροφή. Θα πρέπει να χρεοκοπήσουν, προκαλώντας καθίζηση στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, την οποία οι Αρχές δεν θα μπορούν να συγκρατήσουν.

Οι υπερχρεωμένες χώρες πρέπει να διοχετεύσουν την αυξανόμενη δυσαρέσκεια των πολιτών τους σε ένα πιο εποικοδομητικό κανάλι, με συνεργασία και καλώντας τη Γερμανία να κάνει την επιλογή. Η νεοσυσταθείσα ιταλική κυβέρνηση είναι σε θέση να ηγηθεί της προσπάθειας αναζήτησης. Όπως έχω αποδείξει, η Ιταλία θα είναι απείρως καλύτερα με ό,τι αποφασίσει η Γερμανία. Και, αν η Γερμανία δεν απαντήσει, θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες.

Είμαι σίγουρος ότι η Γερμανία δεν θέλει να είναι υπεύθυνη για την κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν επιδιώκει να κυριαρχήσει στην Ευρώπη και είναι απρόθυμη να αποδεχθεί τις ευθύνες και τις ενδεχόμενες υποχρεώσεις που συνοδεύουν μια τέτοια θέση. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τη σημερινή κρίση. Όμως, θέλοντας και μη η Γερμανία έχει ωθηθεί σε μια ηγετική θέση. Ολόκληρη η Ευρώπη θα ωφεληθεί εάν η Γερμανία αναλάβει το ρόλο ενός καλοπροαίρετου ηγέτη που δεν θα λαμβάνει υπόψη μόνο την αυστηρή ιδιοτέλεια, αλλά και το συμφέρον της υπόλοιπης Ευρώπης – ένα ρόλο παρόμοιο με εκείνον που έπαιξαν οι ΗΠΑ στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και η ίδια η Γερμανία πριν από την επανένωσή της.

Ο Χανς-Βέρνερ Ζιν απαντά:

Η Γερμανία δεν θα δεχθεί τα ευρωομόλογα. Ο αποκλεισμός των συστημάτων αμοιβαιότητας του χρέους ήταν η βασική προϋπόθεση για να σταματήσει το γερμανικό μάρκο και να υπογραφεί η Συνθήκη του Μάαστριχτ (άρθρο 125). Επιπλέον, το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας έχει δηλώσει ότι θα απαιτηθεί δημοψήφισμα προτού η Γερμανία εισάγει τα ευρωομόλογα. Η Bundestag δεν έχει το δικαίωμα να πάρει αυτή την απόφαση, επειδή αυτό θα αλλάξει τη συνταγματική βάση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Και ακόμη και αν διεξαγόταν δημοψήφισμα για τα ευρωομόλογα, ποτέ δεν θα κέρδιζε μια πλειοψηφία, εκτός εάν συνδεόταν με την ίδρυση ενός κοινού ευρωπαϊκού κράτους, κάτι στο οποίο έχει έντονες αντιρρήσεις η Γαλλία. Η Άνγκελα Μέρκελ, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα επανεκλεγεί το Σεπτέμβριο, δήλωσε ότι δεν πρόκειται να φέρει τα ευρωομόλογα όσο ζει. Ο Τζορτζ Σόρος θα πρέπει να το γνωρίζει αυτό. Προτείνοντας στη Γερμανία να επιλέξει μεταξύ εξόδου από το ευρώ ή ευρωομολόγων υποστηρίζει αποτελεσματικά την καταστροφή του ευρώ.

Ακόμη και αν η Γερμανία φύγει από το ευρώ, τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας ορισμένων χωρών του Νότου της ευρωζώνης έναντι των οικονομικά ισχυρότερων χωρών στο βορρά θα εξακολουθήσουν να είναι ουσιαστικά, ενώ ακόμα θα πρέπει να υποβληθούν σε μια διαδικασία πραγματικής υποτίμησης μέσω της λιτότητας. Ο Τζορτζ Σόρος αποφεύγει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας, επικεντρώνοντας στην οικονομική πλευρά της κρίσης. Αλλά το να ηρεμήσουν οι αγορές, προσφέροντας δημόσιες εγγυήσεις στους επενδυτές δεν θα λύσει το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Αντίθετα, θα ενισχύσει το ευρώ και θα επιτείνει τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας του Νότου.

Κατά πάσα πιθανότητα, όμως, η έξοδος της Γερμανίας θα αποτελέσει το έναυσμα για την έξοδο των χωρών του πρώην γερμανικού μπλοκ (Κάτω Χώρες, Αυστρία, Φινλανδία και ίσως και Βέλγιο). Όταν η Γαλλία πρότεινε το 1993 να εγκαταλείψει η Γερμανία την ΕΟΚ, πρόδρομο του ευρώ, η Ολλανδία και το Βέλγιο δήλωσαν αμέσως ότι θα μπορούσαν αν αποχωρήσουν και η Γαλλία απέσυρε το αίτημά της. Έτσι, αν η Γερμανία αναγκαζόταν να αποχωρήσει, το αποτέλεσμα θα ήταν βόρειες και νότιες ενώσεις του ευρώ -το μόνο ερώτημα είναι σε ποια ένωση θα επέλεγε να ανήκει η Γαλλία.

Τούτου λεχθέντος, η πρόταση του Σόρος ότι μια υπο-ομάδα χωρών της ευρωζώνης θα μπορούσαν να εκδώσουν από κοινού ευρωομόλογα αν ήθελαν, είναι καλή. Κάθε χώρα είναι ελεύθερη να οργανώσει μια ευρωζώνη δύο ταχυτήτων εφόσον το επιθυμεί. Το αν αυτό θα βελτιώσει τις αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας των ομολόγων που εκδίδονται από κοινού είναι ένα άλλο θέμα.

Η κατηγορία του, ότι η Γερμανία επιβάλλει μέτρα λιτότητας, είναι άδικη. Η λιτότητα επιβάλλεται από τις αγορές, όχι από αυτές τις χώρες που παρέχουν τα αναγκαία κεφάλαια για την άμβλυνση της κρίσης. Μέχρι τώρα το συνολικό ποσό της πίστωσης μέσω διακυβερνητικών επιχειρήσεων διάσωσης και της ΕΚΤ έχει φθάσει στα € 1,185 τρισεκατομμύρια δολάρια, χωρίς να υπολογίζουμε τις απεριόριστες εγγυήσεις που έχει δώσει η ΕΚΤ προς τα κράτη της νότιας Ευρώπης μέσω των Προγραμμάτων Αμέσων Νομισματικών Συναλλαγών (OMT) σε βάρος, και με τον κίνδυνο, των φορολογουμένων στις ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης.

Αν το ευρώ διασπαστεί και οι προβληματικές χώρες χρεοκοπήσουν, η Γερμανία και μόνο θα χάσει περίπου € 545 δισεκατομμύρια ευρώ, σχεδόν το ήμισυ του προαναφερθέντος συνολικού ποσού, δεδομένου ότι η Bundesbank έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από τις καθαρές πληρωμές για λογαριασμό των χωρών αυτών. Η Γερμανία είναι μακράν περισσότερο εκτεθειμένη στις χώρες της ευρωζώνης που έχουν διασωθεί και γι’ αυτό συμβάλλει στο μετριασμό της λιτότητας περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Ο Τζορτζ Σόρος υποτίμησε τους κινδύνους που θα δημιουργούσε μελλοντικά η αμοιβαιότητα του χρέους στην ευρωζώνη. Όταν ο Αλεξάντερ Χάμιλτον, ο πρώτος υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, αμοιβαίοποίησε τα κρατικά χρέη το 1791, σκέφτηκε ότι αυτό θα εδραίωνε το νέο αμερικανικό έθνος. Αλλά η αναδοχή του χρέους είχε τεράστιες, ηθικά επικίνδυνες επιπτώσεις, προκαλώντας τις πολιτείες να δανείζονται υπερβολικά.

Δημιουργήθηκε μια πιστωτική φούσκα που έσπασε το 1838 και οδήγησε τις περισσότερες από τις πολιτείες των ΗΠΑ σε πτώχευση. Το μόνο αποτέλεσμα ήταν η έχθρα και οι συγκρούσεις.

Η ευρωκρίση προέκυψε επειδή οι επενδυτές εκτίμησαν λάθος τους κινδύνους της επένδυσης στη νότια Ευρώπη. Αυτός ήταν ο λόγος για την πληθωριστική πιστωτική φούσκα που στέρησε από πολλές χώρες την ανταγωνιστικότητα. Τα ευρωομόλογα είναι ένας τρόπος για τη διαιώνιση αυτής της λαθεμένης εκτίμησης, εμποδίζοντας τις αγορές να διορθώσουν τα λάθη τους. Τα ευρωπαϊκά ομόλογα θα σήμαιναν παρατεταμένους, ήπιους δημοσιονομικούς περιορισμούς και τεράστιες πολιτικές, ηθικές, επικίνδυνες επιπτώσεις που θα κατάστρεφαν το ευρωπαϊκό μοντέλο.

Ο Σόρος υποστηρίζει ότι οι χώρες που παρέλειψαν να εφαρμόσουν τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις μετά την εισαγωγή των ευρωομολόγων θα γίνουν μόνιμοι θύλακες φτώχειας και εξάρτησης, σαν το Μετσοτζιόρνο της Ιταλίας ή σαν την Ανατολική Γερμανία, και θα υποφέρουν μόνιμα από τη λεγόμενη «ολλανδική ασθένεια», με χρόνια ανεργία και μειωμένη απόδοση, αλλά σε αποδεκτό επίπεδο διαβίωσης. Ο Σόρος λέει ότι η Γερμανία θα υποφέρει από την έξοδο από την ευρωζώνη, λόγω της ανατίμησης του γερμανικού μάρκου. Αυτό δεν είναι αληθές. Πρώτον, η Γερμανία είναι σήμερα υποτιμημένη και θα επωφεληθεί από μία περιορισμένη εκτίμηση μέσω του αποτελέσματος των όρων συναλλαγών. Το πλεονέκτημα των όλο και φθηνότερων εισαγωγών αντισταθμίζει με το παραπάνω τις απώλειες σε έσοδα από τις εξαγωγές.

Δεύτερον, η Bundesbank μπορεί πάντα να εμποδίσει μια υπερβολική ανατίμηση, με την πώληση γερμανικών μάρκων και την αγορά ξένων περιουσιακών στοιχείων, ακολουθώντας το επιτυχημένο ελβετικό παράδειγμα του περασμένου έτους. Η Γερμανία θα είναι πολύ καλύτερα από ό, τι τώρα, διότι πραγματικά συναλλαγματικά διαθέσιμα θα αντικαταστήσουν τα Target που ισχυρίζεται ότι διαθέτει στο ισχύον καθεστώς. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία θα είναι ασφαλέστερα και θα έχουν υψηλότερη απόδοση. Τούτου λεχθέντος, τονίζω ξανά ότι κατά την κρίση μου η Γερμανία δεν πρέπει να φύγει από το ευρώ, εξαιτίας της πολιτικής αξίας του ευρώ ως ένα σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και λόγω των δυνητικά ευεργετικών επιπτώσεων στο εμπόριο αν λήξει αυτή η κρίση.

Ο Σόρος υποστηρίζει ότι η έξοδος των χωρών του Νότου θα επιδεινώσει τα εξωτερικά προβλήματα χρέους τους, οδηγώντας τα σε χρεοκοπία. Κάτι που επίσης δεν είναι αλήθεια. Ενώ η έξοδος και η νέα υποτίμηση του νομίσματος θα αύξανε το λόγο χρέους προς το ΑΕΠ, η παραμονή στο ευρώ και η μείωση των τιμών για να θεσπίσουν μια πραγματική υποτίμηση θα κάνει ακριβώς το ίδιο. Εκτός από την παραγωγή του πληθωρισμού στη ζώνη του ευρώ, η απόσβεση, είτε εξωτερική είτε εσωτερική, μέσω της μείωσης των τιμών, είναι η μόνη δυνατότητα για να ανακτήσει μια χώρα την ανταγωνιστικότητά της και να δημιουργήσει ένα διαρθρωτικό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών, κάτι που είναι η μόνη δυνατότητα για την ομαλή εξόφληση του χρέους.

Υπό αυτή την άποψη, μια προσωρινή αύξηση του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ είναι αναπόφευκτη, αν μια χώρα θέλει να αποπληρώσει το χρέος της και να επιτύχει μια βιώσιμη εξωτερική κατάσταση του χρέους. Κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να ανεχθούμε περισσότερο πληθωρισμό στις βόρειες χώρες της ευρωζώνης για να βοηθήσουμε να γίνει η νότια ευρωζώνη ανταγωνιστική. Αλλά αν προσπαθήσουμε να συνοδεύσουμε τις βόρειες οικονομίες μέσω ευρωομολόγων προς το νότο, ακριβώς το αντίθετο θα συμβεί. Θα καταστρέφαμε τη γερμανική οικοδομική έκρηξη, η οποία αρχίζει να οδηγεί σε υψηλότερες μισθολογικές απαιτήσεις και έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει πληθωρισμό στη χώρα.

Σε ένα άλλο σημείο που τονίζει ο Σόρος, δεν βλέπω γιατί η Ιταλία θα πρέπει να βγει από την ευρωζώνη και γιατί θα ήταν «απείρως καλύτερα» εάν έβγαινε η Γερμανία. Η Ιταλία έχει ένα πολύ χαμηλό επίπεδο εξωτερικού χρέους και μια πολύ ανταγωνιστική οικονομία στο βόρειο τμήμα της χώρας. Σύμφωνα με τη μελέτη της Goldman Sachs που ανέφερα, χρειάζεται μόνο να υποτιμηθεί έναντι του μέσου όρου της ευρωζώνης κατά 10% ή και λιγότερο. Τα προβλήματα της Ιταλίας είναι διαχειρίσιμα. Αν ήταν αλήθεια ότι η Γερμανία θα υπέφερε από την έξοδο της, η Ιταλία θα υπέφερε επίσης, διότι η Ιταλία και η Γερμανία είναι εξαιρετικά στενά συνδεδεμένες μέσω διεθνών αλυσίδων εφοδιασμού. Οι δύο χώρες αλληλοσυμπληρώνονται και δεν είναι ανταγωνιστές.

Ο Σόρος επισημαίνει τις ανεπιτυχείς προσπάθειες της Ιαπωνίας να επιλύσει τα προβλήματά της από τη νομισματική λιτότητα του γερμανικού τύπου και προειδοποιεί εναντίον της επανάληψης αυτού του πειράματος. Η Ιαπωνία προφανώς δεν επέλεξε τη λιτότητα όταν κατέρρευσαν οι τράπεζές της το 1997. Η Τράπεζα της Ιαπωνίας διατήρησε το επιτόκιο κοντά στο μηδέν από τότε, ενώ το δημόσιο χρέος προς το ΑΕΠ αυξήθηκε από 99% (1996) σε 237% (2012) λόγω των μόνιμων κεϊνσιανών ελλειμματικών δαπανών. Πέρα από αυτό, η αναποτελεσματικότητα της λιτότητας σε μία χώρα με ευέλικτη συναλλαγματική ισοτιμία δεν ισχύει για την κατάσταση της χώρας σε μια νομισματική ένωση. Ενώ η ευέλικτη συναλλαγματική ισοτιμία θα αποστείρωνε όλες τις προσπάθειες για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσω του αποπληθωρισμού, οι μειώσεις τιμών σε μια νομισματική ένωση κάνουν θαύματα, όπως έχει δείξει το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Η Ιρλανδία έχει μειώσει τις τιμές της σε σχέση με την υπόλοιπη ευρωζώνη κατά 15% από το 2006 και κατόρθωσε να σώσει την οικονομία της.

Μια τελευταία λέξη. Ο Σόρος είπε ότι «διαστρέβλωσα και περιέπλεξα» το επιχείρημά του. Αν το έκανα ζητώ συγνώμη, επειδή η δημόσια συζήτηση δεν θα είχε νόημα, αν η άποψη του ανταγωνιστή αλλοιωνόταν σκόπιμα. Αλλά εγώ ακόμα δεν βλέπω πού και με ποια έννοια, συνέβη αυτό.

Η απάντηση του Σόρος:

Η απάντηση του Χανς-Βέρνερ Ζιν επιβεβαιώνει το φόβο μου ότι το ευρώ τελικά θα καταστρέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο περισσότερο καθυστερούμε, τόσο μεγαλύτερη είναι η πολιτική βλάβη και η ανθρώπινη δυστυχία – και αυτό μπορεί να διαρκέσει αρκετό χρόνο. Λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο που διαχειρίζεται το ευρώ σήμερα βάζει τις «περιφερειακές» χώρες σε ένα σοβαρό ανταγωνιστικό μειονέκτημα όσον αφορά την πρόσβασή τους σε κεφάλαια, είναι καταδικασμένοι σε μια διαρκή ύφεση και συνεχή μείωση της ανταγωνιστικής θέσης τους.

Όπως υποστηρίζει ο Ζιν, η Γερμανία δεν θα δεχθεί ευρωομόλογα. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Γερμανίας έχει δηλώσει ότι η χώρα θα απαιτήσει δημοψήφισμα πριν εισάγει τα ευρωομόλογα και επί του παρόντος εξετάζει το ενδεχόμενο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να έχει υπερβεί τις αρμοδιότητές της. Η Bundesbank υπέβαλε μια ενημέρωση στην οποία επικρίνει τη νομιμότητα ορισμένων προσφάτων ενεργειών της ΕΚΤ. Ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με το γερμανικό σύνταγμα, η ΕΚΤ απαγορεύεται να λάβει αποφάσεις που επιβάλλουν πιθανές υποχρεώσεις σε Γερμανούς φορολογούμενους, επειδή δεν υπόκειται στο γερμανικό κοινοβουλευτικό έλεγχο. Μια απόφαση υπέρ της Bundesbank θα δυσκόλευε ακόμα περισσότερο τη θέση της περιφέρειας. Είναι βέβαιο ότι θα ενισχύσει τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα. Εάν διατηρηθούν οι σημερινές πολιτικές, είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν στην άτακτη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σίγουρα δεν είναι αυτό που θέλει η Γερμανία.

Δεν συμφωνώ με όλα τα επιχειρήματα του Ζιν, αλλά δεν υπάρχει λόγος να μπω σε λεπτομέρειες. Σημασία έχει ότι η τρέχουσα κατάσταση είναι ανυπόφορη. Ο Ζιν υποστηρίζει ότι η βασική αιτία της κρίσης του ευρώ είναι ότι οι μεσογειακές χώρες δεν είναι ανταγωνιστικές. Αν εκπροσωπεί σωστά τη γερμανική κοινή γνώμη, μια αμοιβαία αποδεκτή διάλυση της ευρωζώνης σε δύο νομισματικές ομάδες θα ήταν προτιμότερη για τη διατήρηση του status quo.

Η διάσπαση του ευρώ σε δύο μπλοκ θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές εξαρθρώσεις.

Η Γερμανία στο ρόλο ενός καλοήθους ηγεμόνα θα ωφελούσε τους πάντες, αλλά αυτό φαίνεται ανέφικτο. Η διάσπαση του ευρώ θα μπορούσε να σώσει την Ένωση, δεδομένου ότι η περιφέρεια θα διατηρούσε το ευρώ. Δεδομένου ότι το χρέος τους εκφράζεται σε ευρώ, αυτό θα τους επέτρεπε να αποφύγουν τη χρεοκοπία που θα αποσταθεροποιούσε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και η Γαλλία, στη σημερινή ανταγωνιστική της θέση, θα ήταν καλύτερα να ενεργεί ως επικεφαλής της ευρωζώνης, αντί να παραμένει επιβάτης σε ένα αυτοκίνητο που οδηγείται από τη Γερμανία.

project-syndicate

Πηγή: www.antinews.gr