Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Δύο θεατρικές παραστάσεις στα Τροφώνια


Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Πνίγηκε 45χρονος σε πηγάδι

Άσχημο παιχνίδι επιφύλασσε η μοίρα για έναν 45χρονο πατέρα δύο παιδιών, που πνίγηκε σε κρυφό πηγάδι χωραφιού, βάθους 30 μέτρων.

Ο άτυχος άνδρας, κάτοικος Πάτρας με καταγωγή από την Κυλλήνη, πηγαινοερχόταν τακτικά με το φορτηγό του στη Θήβα, προκειμένου να εμπορεύεται αγροτικά προϊόντα και να τα πουλάει.

Ο 45χρονος από την Πάτρα ξεκίνησε να πάει στο επαγγελματικό ραντεβού του, στην αγροτική περιοχή Τάχι Θήβας, για να προμηθευτεί πατάτες και κρεμμύδια.

Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια για τον άτυχο 45χρονο, πατέρα δύο παιδιών.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, περίπου στις 22:00 το βράδυ ο 45χρονος οδηγός άρχιζε να φωνάζει τρομαγμένος με όλη του δύναμη και η φωνή του ακουγόταν να βγαίνει βαθιά μέσα από ένα πηγάδι, το οποίο δεν ήταν περιφραγμένο.

Αμέσως όλοι έτρεξαν κοντά στο κρυφό πηγάδι, εντοπίζοντάς τον από τις εκκλήσεις του για βοήθεια, όμως οι άνθρωποι που ήταν στο σημείο της τραγωδίας, δεν μπορούσαν να βοηθήσουν καθώς ήταν αδύνατο, αφού το βάθος του πηγαδιού ήταν μεγάλο και σύμφωνα με τις Άρχες, έφτανε τα 30 μέτρα.

Αμέσως ενημέρωσαν την Αστυνομία και την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Τα τοπικά μέσα αναφέρουν πως οι πυροσβέστες της Θήβας κατάφεραν και κατέβηκαν στο πηγάδι μέχρι ένα σημείο, αλλά, λόγω του μεγάλου του βάθους, δεν μπόρεσαν να φτάσουν τον άτυχο άνδρα, καθώς δεν διέθεταν τα απαραίτητα σωστικά μέσα.

Τα λεπτά περνούσαν εις βάρος του 45χρονου, έως ότου να φτάσει στο σημείο του πηγαδιού η 7η ΕΜΑΚ από τη Λαμία, κάτι που έγινε στις 02:45 τα ξημερώματα.

Δυστυχώς, όμως, ήταν πολύ αργά για εκείνον, καθώς είχε ήδη πνιγεί από τα νερά του κρυφού πηγαδιού.www.protothema.gr

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Σεισμός στη Ναύπακτο

Σημειώθηκε στις 18:35 το απόγευμα της Παρασκευής

Ασθενής σεισμική δόνηση 4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 18:35 το απόγευμα της Παρασκευής στο θαλάσσιο χώρο ανοιχτά της Ναυπάκτου.

Σύμφωνα με την προκαταρκτική λύση του γεωδυναμικού ινστιτούτου Αθηνών η δόνηση είχε εστιακό βάθος 5 χλμ. και το επίκεντρό της εντοπίζεται 9χρλ. βορειοανατολικά του Ρίο.

Αυτοκτόνησε 44χρονος



Τέλος στη ζωή του έβαλε ένας 44χρονος άνδρας πέφτοντας από τον 4ο όροφο ξενοδοχείου μισθωμένο από το Κ.Υ.Α.Δ.Α στο κέντρο της Αθήνας.
Σύμφωνα με το protothema, το τραγικό περιστατικό σημειώθηκε περίπου στις 9:30 το πρωί της Παρασκευής.


Πηγή:www.capital.gr

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Κι αυτοί που τους διόρισαν, κύριε;


Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ





















Η αξιολόγηση των υπαλλήλων ΟΤΑ και ο έλεγχος των δικαιολογητικών τους για την μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου αποτελεί το νέο, το φρέσκο πεδίο αντιπαράθεσης της κυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ηδη έχει συγκροτηθεί μέτωπο 19 δημάρχων που αρνείται να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδικασία, την οποία θεωρεί προκάλυμμα των χιλιάδων απολύσεων που προβλέπονται στον δημόσιο τομέα. Ανάμεσά τους και η δήμαρχος Λεβαδέων κα Πούλου και η νέα Περιφερειάρχις Αττικής, η κα Δούρου.

Παρότι υπάρχουν ερωτήματα τόσο για την καθυστέρηση υλοποίησης μιας διαδικασίας που έπρεπε από καιρό να έχει ολοκληρωθεί όσο και για τη σκοπιμότητα τέτοιων χειρισμών από μια αδύναμη κυβέρνηση,  δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αξιολόγηση και οι έλεγχοι των υπαλλήλων του κράτους αποτελούν υποχρέωση της πολιτείας. Από την άποψη αυτή η άρνηση των αιρετών να αποδεχθούν και να εφαρμόσουν τις σχετικές διατάξεις εξυπηρετεί μόνο ψηφοθηρικούς λόγους και συμβάλλει στη συντήρηση του πελατειακού άθλιου μεταπολιτευτικού κράτους.

Κυρίως όταν υπάρχουν εξόφθαλμες περιπτώσεις που προκαλούν το κοινό αίσθημα. Π.χ. οι υπάλληλοι που έχουν διοριστεί στο Δημόσιο εμφανίζοντας πλαστά πτυχία ή δικαιολογητικά και που είναι φανερό για κάθε λογικό άνθρωπο ότι –μετά από μια τέτοια ενέργεια- είναι οι περισσότεροι από αυτούς  ικανοί για οποιαδήποτε παρανομία, για οποιαδήποτε κομπίνα, για οποιαδήποτε παρατυπία από εκείνες που έχουν φτάσει το ελληνικό Δημόσιο στο έσχατο σημείο της ανυποληψίας, στο επίπεδο του δυνάστη του πολίτη. Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι σε ένα προηγμένο κράτος δεν θα υπήρχε οποιαδήποτε αντίδραση και η αξιολόγηση και ο έλεγχος θα προχωρούσαν χωρίς καμιά συζήτηση αφού αφορούν παράνομους διορισμούς. Είναι έτσι;



Όχι. Αυτό το τελευταίο είναι λανθασμένο. Σε ένα προηγμένο κράτος το φαινόμενο των υπαλλήλων με πλαστά πτυχία μόνο ως αστείο θα μπορούσε να εκληφθεί, δεν θα υπήρχε διότι στην πρώτη του εμφάνιση θα είχε παταχθεί αυστηρά και παραδειγματικά -θα ήταν το ίδιο το πολιτικό σύστημα που θα απέτρεπε την δημιουργία ενός τέτοιου ζητήματος. Ομως στην Ελλάδα, λόγω της περιορισμένης δυνατότητας πρόσληψης της πολιτικής ουσίας, οι συζητήσεις ξεκινούν από τη μέση και διεξάγονται με τρόπο που να αφήνουν στο απυρόβλητο τους πραγματικούς υπεύθυνους των τραγελαφικών καταστάσεων και των ηρωικών, λαϊκιστικών αντιδράσεων.



Διότι πώς άραγε διορίστηκαν αυτοί οι παράνομοι υπάλληλοι; Το θράσος των αφισοκολλητών και των κομματόσκυλων στη μεταπολιτευτική Ελλάδα έσπασε κάθε παγκόσμιο ρεκόρ. Αλλά δεν είναι πιστευτό ότι κάποιος έφτανε στο σημείο να παρουσιάζεται στον Δήμο Λεβαδέων με πλαστά πιστοποιητικά και να δηλώνει «ήρθα για να διοριστώ». Κάποιος τον έστειλε. Κάποιος τον διόρισε. Ποιοι ήταν αυτοί που έκαναν αυτούς τους παράνομους διορισμούς; Και γιατί το έπραξαν από φιλία, από τάση για φιλανθρωπία, για την ψυχή της μάνας τους; Χωρίς δόλο;

Όχι. Εξαγόρασαν με την παρανομία αυτή την ψήφο του διοριζόμενου και της οικογένειάς του και έτσι προσπορίστηκαν προσωπικά οικονομικά και πολιτικά οφέλη και ταυτόχρονα ζημίωσαν πολλαπλώς το δημόσιο ταμείο επιβαρύνοντας τους πολίτες -με καθόλου πλαστούς αλλά πραγματικότατους μισθούς, εφάπαξ και συντάξεις. Είναι οι ίδιοι πολιτικοί που κατέστρεψαν τη χώρα όχι μόνο με τους διορισμούς και με ρουσφέτια, αλλά με τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, με την εξαχρείωση της ελληνικής κοινωνίας, με την παγίωση τους καθεστώτος της ευνοιοκρατίας, με την χρεοκοπία, αξιακή και κοινωνική.

Υπάρχουν και τρίτοι υπεύθυνοι –εκτός από τους παράνομους υπαλλήλους και τους ρουσφετολόγους πολιτικάντηδες της μεταπολίτευσης. Είναι εκείνοι που είχαν επιφορτιστεί με τον έλεγχο. Και κυρίως οι αιρετοί, οι πρώην και οι νυν δήμαρχοι και περιφερειάρχες, οι οποίοι εν γνώσει τους συντηρούσαν την παρανομία για τα ψηφαλάκια και αυτοί επιβαρύνοντας τους πολίτες για να πληρώνονται τα ρουσφέτια των βουλευτών ή τα δικά τους. Κι αυτοί φέρουν τεράστια ευθύνη καθώς και στον τομέα αυτό αποδεικνύεται ότι οι ΟΤΑ και οι αυτοδιοικητικοί υπήρξαν στυλοβάτες  του μεταπολιτευτικού κράτους των ημετέρων και της οικονομικοινωνικής καταστροφής.



Το ξεκαθάρισμα λοιπόν οφείλει να είναι πλήρες. Να βρεθούν οι υπάλληλοι που παρανόμησαν. Αλλά να βρεθούν κι εκείνοι που τους διόρισαν κι εκείνοι που τους κάλυψαν και τους καλύπτουν τόσα χρόνια στην απίστευτη λεηλασία του δημοσίου χρήματος. Να πληρώσουν οι υπάλληλοι, αλλά να πληρώσουν κυρίως εκείνοι που κέρδισαν τα πολλά –οι πολιτικοί προστάτες τους. Αλλιώς ίσως δούμε σύντομα τηλεοπτικό σποτ που θα δείχνει σε ασπρόμαυρο φόντο πεινασμένα παιδιά απολυμένων δημοτικών υπαλλήλων κι ένα θα ρωτάει στο τέλος: «Κι αυτοί που τους διόρισαν κύριε; Κι αυτοί που τους διόρισαν;».

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Συναντήσεις ομάδων ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Λιβαδειά 17/9/14

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

2014 - 2015

Φθινόπωρο και μετά την καλοκαιρινή ανάπαυλα οι Ομάδες Ανάγνωσης της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς λειτουργούν και πάλι, και οργανώνουν με κέφι και περισσή διάθεση τις συναντήσεις τους από αρχές Οκτωβρίου μέχρι τον Ιούνιο του επομένου έτους.

Η πρώτη Ομάδα Ανάγνωσης Λογοτεχνίας, που για πολλά χρόνια λειτουργεί και έχει γίνει πλέον θεσμός στα δρώμενα της Βιβλιοθήκης, θα επικεντρωθεί σε θέματα και βιβλία αμιγώς λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Συντονίστρια, όπως πάντα, θα είναι η έμπειρη φιλόλογος κ. Πόπη Αδαμάκη, δραστήριο μέλος της Βιβλιοθήκης και ψυχή της Ομάδας. Οι συμμετέχοντες, σε ευχάριστη και χαλαρή ατμόσφαιρα και διάθεση, με αφορμή βιβλία που επιλέγουν να διαβάσουν, προχωρούν σε μία εποικοδομητική φιλολογικού τύπου συζήτηση, με άξονα μεν το συγκεκριμένο έργο, αλλά με προεκτάσεις σε θέματα που αφορούν στον συγγραφέα και την εποχή του, τις επιδράσεις που διαμόρφωσαν το έργο του, τη σχολή στην οποία ανήκει, και το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της εποχής που το έγραψε ή και της εποχής που διαδραματίζεται το έργο. Οι αναγνώστες εμβαθύνοντας, αναλύοντας και ερευνώντας έχουν την ευκαιρία να διαμορφώσουν κρίση, να διατυπώσουν γνώμη και να επεκτείνουν τους πνευματικούς τους ορίζοντες.

Οι συναντήσεις της Ομάδας Ανάγνωσης Λογοτεχνίας θα ξεκινήσουν στις 2 Οκτωβρίου 2014, και θα πραγματοποιούνται κάθε 3η Πέμπτη. Δηλώσεις συμμετοχής online http://j.mp/1sa27Qo

Η δεύτερη Ομάδα Ανάγνωσης-Ψυχολογίας, νεοσύστατη μεν αφού διανύει την τρίτη της χρονική περίοδο, αλλά με εξίσου δυναμική παρουσία κατάφερε σύντομα να καθιερωθεί και να αγκαλιαστεί από το κοινό της Βιβλιοθήκης. Τα μέλη της Ομάδας συνεπιλέγουν το βιβλίο που θα διαβάσουν, και με αφορμή τα θέματα που θίγονται, το προσεγγίζουν και το ερμηνεύουν από μια διαφορετική σκοπιά, την ψυχολογική. Υπό τον συντονισμό της ψυχολόγου κ.

Βούλας Μάμαλη, τα μέλη της Ομάδας αναλύουν τα δρώμενα, προσπαθούν να κατανοήσουν και εξηγήσουν τις συμπεριφορές των ηρώων, διεισδύουν στον εσωτερικό κόσμο τους, αλιεύουν τα μύχια συναισθήματά τους, προβάλλοντας τελικά τα προσωπικά τους βιώματα και τις εμπειρίες τους, με απώτερο στόχο την αυτογνωσία τους.

Η Ομάδα Ανάγνωσης-Ψυχολογίας θα λειτουργήσει σε δύο τμήματα, όπου το πρώτο θα ξεκινήσει στις 19 Σεπτεμβρίου 2014 και το δεύτερο στις 3 Οκτωβρίου 2014. Οι συναντήσεις κάθε τμήματος θα γίνονται μία φορά το μήνα και ημέρα Παρασκευή. Δηλώσεις συμμετοχής online http://j.mp/1sa5Opi

Στο online Ημερολόγιό μας http://goo.gl/qEjpbO μπορείτε να ενημερώνεστε για τις συναντήσεις των Ομάδων Ανάγνωσης αλλά και για όλες τις προσεχείς προγραμματισμένες δράσεις της Βιβλιοθήκης.



Πληροφορίες: κ. Λεωνίδας Διαμαντής (τηλ. 22610.89977 – vivlivad@gmail.com )

Αναβολή θεατρικής παράστασης στη Λιβαδειά

Η παράσταση της θεατρικής ομάδας του 4ου Γυμνασίου Λιβαδειάς "Φαύλος Κύκλος" που ήταν προγραμματισμένο να παρουσιαστεί απόψε στο Ανοιχτό Θέατρο Κρύας αναβάλλεται λόγω των καιρικών συνθηκών. Για την ημερομηνία της παράστασης θα υπάρξει ενημέρωση με νεότερη ανακοίνωση.

Δημοτικό Συμβούλιο στη Λιβαδειά


Συναυλία στους Δελφούς


Συνέντευξη Τύπου ΑΚΟΛ για τον 2ο Ημιμαραθώνιο


Εφυγε ξαφνικά ο Νίκος Σανδάλης

Από ανακοπή της καρδιάς απεβίωσε τα ξημερώματα στο Δίστομο ο Νίκος Σανδάλης, σε ηλικία 66 ετών. Ο Νίκος Σανδάλης ήταν καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση, διετέλεσε παράγων του Λεβαδειακού και συνδεόταν με στενή εξ αγχιστείας συγγένεια με τον Διστόμιο πρώην διοικητή της Αγροτικής Τράπεζας Πέτρο Λάμπρου. Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου, στο Δίστομο, στις 17:00, σήμερα το απόγευμα, ενώ η ταφή θα γίνει στη Λιβαδειά

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Αρνείται ο Δήμος Λεβαδέων τον επανέλεγχο των συμβάσεων υπαλλήλων του

Τα πολύ δύσκολα άρχισαν από την πρώτη μέρα για τη νέα δημοτική αρχή του Δήμου Λεβαδέων που εκτός από τα σοβαρά προβλήματα και τις σημαντικές εκκρεμότητες οι οποίες κληροδοτήθηκαν από τους προηγούμενους έχει και πανελλήνιας τάξης προβλήματα να αντιμετωπίσει.Και πρώτα τα ζητήματα που σχετίζονται με τις απολύσεις δημοτικών υπαλλήλων, οι οποίοι έχουν προσληφθεί με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου και μετατράπηκαν σε αορίστου. Η Γιώτα Πούλου είναι μεταξύ των 19 δημάρχων που αποφάσισαν να μην επιτρέψουν τον επανέλεγχο των επίμαχων συμβάσεων και προχώρησαν σε κοινή δήλωση.
Οπως μεταδίδει το capital.gr στην ανακοίνωσή τουςoι δεκαεννιά δήμαρχοι επισημαίνουν -μεταξύ άλλων- ότι “η πραγματικότητα είναι ότι συνεχίζει – δέκα χρόνια μετά την έκδοση του διατάγματος Παυλόπουλου – την ταλαιπωρία χιλιάδων εργαζομένων που παρέμεναν επί μακρόν όμηροι της αγωνίας αν θα ανανεωθεί ή όχι η σύμβασή τους, που δούλευαν σκληρά, συχνά απλήρωτοι ή ανασφάλιστοι, και που κατάφεραν μόλις πριν λίγα χρόνια να δικαιωθούν.

Η πραγματικότητα είναι ότι η διαδικασία μετατροπής των συμβάσεων εργασίας από ορισμένου σε αορίστου χρόνου έγινε σύμφωνα με τα κριτήρια που έθετε ο νόμος, με την παρεμβολή αποφάσεων των δημοτικών συμβουλίων και με τον έλεγχο των συμβάσεων από το ΑΣΕΠ.

Η πραγματικότητα είναι ότι – αν ήθελε πράγματι να εντοπίσει τα πλαστά στοιχεία – η κυβέρνηση είχε τον τρόπο είτε δια του ΑΣΕΠ, που έχει στην κατοχή του τους φακέλους όλων των μετατραπεισών συμβάσεων, είτε δια των ίδιων των Δήμων, να βρει και να διώξει παραδειγματικά τις περιπτώσεις αυτές.

Η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση επιδιώκει την από μηδενική βάση και και με αλλαγμένα κριτήρια επανεξέταση των συμβάσεων, ώστε να βρει πρόφαση να προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις.

Η πραγματικότητα, τέλος, είναι ότι η απόλυση χιλιάδων συμβασιούχων και η κατάργηση των θέσεών τους, θα αφήσει τις υπηρεσίες των Δήμων πραγματικά διαλυμένες, αφού σε πολλές περιπτώσεις οι συμβασιούχοι αποτελούν την πλειοψηφία ακόμα και κρίσιμων υπηρεσιών, όπως η καθαριότητα, οι κοινωνικές δομές, οι παιδικοί σταθμοί κ.λπ.”.

Ποιοι είναι οι δήμαρχοι που αρνούνται τον “επανέλεγχο” των συμβάσεων:


Δήμαρχος Αιγάλεω, Δημήτρης Μπίρμπας
Δήμαρχος Αγίας Παρασκευής, Γιάννης Σταθόπουλος
Δήμαρχος Ανωγείων, Μανώλης Καλλέργης
Δήμαρχος Βύρωνα, Άκης Κατωπόδης
Δήμαρχος Ζωγράφου, Τίνα Καφατσάκη
Δήμαρχος Καισαριανής, Γιώργος Κοντόσταυλος
Δήμαρχος Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Χρήστος Βρεττάκος
Δήμαρχος Κέρκυρας, Κώστας Νικολούζος
Δήμαρχος Κοζάνης, Λευτέρης Ιωαννίδης
Δήμαρχος Λεβαδέων, Γιώτα Πούλου
Δήμαρχος Λευκάδας, Κώστας Δρακονταειδής
Δήμαρχος Ναυπακτίας, Τάκης Λουκόπουλος
Δήμαρχος Νέας Ιωνίας, Ηρακλής Γκότσης
Δήμαρχος Περάματος, Γιάννης Λαγουδάκης
Δήμαρχος Σκύρου, Μίλτος Χατζηγιαννάκης
Δήμαρχος Σφακιών, Παύλος Πολάκης
Δήμαρχος Τυρνάβου , Παναγιώτης Σαρχώσης
Δήμαρχος Φιλαδελφείας-Χαλκηδόνος, Άρης Βασιλόπουλος
Δήμαρχος Χαλανδρίου, Σίμος Ρούσος

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Απάντηση ΠΑΕ Λεβαδειακός στην Πούλου


Η απάντηση της ΠΑΕ Λεβαδειακός στην ανακοίνωση της δημάρχου Λεβαδέων κας Πούλου για το Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς.


Σε απάντηση των όσων αναφέρθηκαν στην σημερινή συνέντευξη τύπου της νέας Δημάρχου Λεβαδέων, η ΠΑΕ ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ απαντά:

«ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ». Σε προσκαλούμε-προκαλούμε σε ανοικτό διάλογο όπου θες κι όποτε θες, για να λάμψει η αλήθεια.

Δήλωση Πούλου για το Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς


Συναντήσεις προεδρείου του Εμπορικού Συλλόγου Λεβαδείας



Γιατί ο Τσίπρας απευθύνεται στη Δεξιά

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ





















Η μεγάλη αλλά αναμενόμενη συζήτηση που  άνοιξαν οι εξαγγελίες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα από τη ΔΕΘ, το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, θα διαρκέσει πολλές μέρες καθώς ήδη οι αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα και τα ΜΜΕ από την κυβέρνηση και τα κόμματα είναι σφοδρές.   Η παρουσίαση του κυβερνητικού προγράμματος ήταν επικοινωνιακά άψογη και η ουσία των προτάσεων του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν πολιτικά ισχυρή, αγκαλιάζοντας -σε στοχευμένα σημεία και ειδικές αλλά πολλές κατηγορίες- το ευρύτατο ακροατήριο των ψηφοφόρων που έχουν πληγεί από την πρωτοφανή σε καιρό ειρήνης ύφεση και ζουν καθημερινά την τραγωδία της ελληνικής χρεοκοπίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε, όπως είναι φυσικό, αμφίπλευρη διεύρυνση με άνοιγμα προς τη Δεξιά  και την Αριστερά. Φάνηκε ιδιαίτερα προσεκτικός στο θέμα του ευρώ διακηρύσσοντας ότι θα διαπραγματευτεί  με τους δανειστές καλύτερα από την υπάρχουσα συγκυβέρνηση, πάντα όμως κάτω από το προστατευτικό πλαίσιο της ΕΕ. Ακόμα και στην αναφορά για διάλυση του ΝΑΤΟ, στην οποία προέβη για να κατευνάσει τις συνιστώσες και τη ριζοσπαστική πτέρυγα του κόμματός του, ο Αλέξης Τσίπρας δεν παρέλειψε να προσθέσει με νόημα πως ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που είχε βγάλει την Ελλάδα από τη Bορειοατλαντική Συμμαχία, όταν έκρινε ότι δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της χώρας.

Είναι σαφές ότι εκλογικός στόχος είναι οι ψηφοφόροι του Κέντρου και της Λαϊκής Δεξιάς, που όλο και περισσότερο αποξενώνονται από το κυβερνητικό σχήμα, καθώς ανακαλύπτουν καθημερινά πως αισιόδοξες προβλέψεις και οι ανέξοδες υποσχέσεις δεν επιβεβαιώνονται στην πράξη και στην αγορά. Εξάλλου, γεγονός παραμένει πως για το άνοιγμα προς τη ριζοσπαστική Αριστερά και την Κεντροαριστερά υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας του εγχειρήματος για την προσέλκυση των ψηφοφόρων, αν κρίνουμε από το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν και την εκλογική συσπείρωση που κατόρθωνε να απολαμβάνει το ΠΑΣΟΚ σε αυτόν τον πολιτικό χώρο.

Στην Κεντροδεξιά τα πράγματα εμφανίζονται πιο δύσκολα καθώς ο Αλέξης Τσίπρας  αντιμετωπίζει ένα ισχυρό τείχος δυσπιστίας από το παρελθόν, που είναι αποτέλεσμα εκείνου που θα ονομάζαμε "επιπολαιότητα του μικρού κόμματος" και κάποιων ακραίων θέσεων που στο παρελθόν είχαν ερεθίσει τα συντηρητικά αντανακλαστικά τμήματος της μεσαίας τάξης και του ιδιωτικού τομέα. Η δυσκολία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να διεμβολίσει τον σκληρό πυρήνα του κόσμου της Δεξιάς αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες ευρωεκλογές, όπου παρά τη σαφή λαϊκή αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής κανένας ανεξάρτητος παρατηρητής δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι διαμορφώθηκε νικηφόρο ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχουν όμως εποχές στην πολιτική, που η ίδια η οικονομική αναγκαιότητα υπερβαίνει τα ιδεολογικά φράγματα, τις προσωπικές εκτιμήσεις και συμπάθειες και επιβάλλει τις λύσεις της, που ακόμα κι αν είναι στηριγμένες στο μη χείρον βέλτιστον ή περισσότερο στην απελπισία, δεν παύουν να παράγουν δεσμεύσεις, αποτελέσματα, αλλά και ευθύνες  για όσους  δεν αφήνουν άλλες εναλλακτικές λύσεις στον χειμαζόμενο, φτωχοποιημένο και απειλούμενο Έλληνα πολίτη. Για μια ακόμη φορά οδηγούμαστε σε μια κατάσταση, όπου η προτεραιότητα του ψηφοφόρου δεν είναι αν τα μέτρα που προτείνει η αντιπολίτευση είναι κοστολογημένα ή εφικτά, αλλά η καταψήφιση και η αποβολή της υπάρχουσας κυβέρνησης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει ότι το κυβερνητικό πρόγραμμα που εξήγγειλε το Σαββατοκύριακο ο κ. Τσίπρας είναι πλήρως κοστολογημένο και το κόστος για την υλοποίησή του θα ανέλθει στα 17 11,8 δισ. ευρώ. Συγκεκριμένα το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης θα κοστίσει 2 δισ. τα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας 6,5 δισ.,  η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ 2 δισ. Επιπλέον η επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ θα στοιχίσει στα κρατικά ταμείο 1,5 δισ., το κόστος "εκκίνησης" για τη "νέα σεισάχθεια στα κόκκινα δάνεια" 2 δισ., η ίδρυση Επενδυτικής Τράπεζας περίπου 1 δισ. και οι 300.000 θέσεις εργασίας συνολικά 5 δισ.

Ομως γνωρίζοντας την πρακτική των κομμάτων της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, δεν έχει πιθανόν μεγάλη σημασία να εξετάσουμε αν ο Τσίπρας θα βρει τα αρκετά δισεκατομμύρια που υποσχέθηκε. Εκείνο που έχει ενδιαφέρον είναι γιατί ο Αλέξης Τσίπρας βρήκε τόσα πολλά -αυτή τη φορά τα περισσότερα στη Δεξιά- ευήκοα ώτα –μια λόγια έκφραση που χρησιμοποίησε και ο ίδιος στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου.

Ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται στο κοινό της Δεξιάς και κατά  ένα μέρος πείθει, όχι ασφαλώς επειδή οι νοικοκυραίοι έθεσαν ως προτεραιότητα τα κοινωνικά κινήματα, επειδή ανένηψαν και θαυμάζουν την επαναστατική Βενεζουέλα ή επειδή άλλαξαν γνώμη για τους παράτυπους μετανάστες. Η μεσαία τάξη τον ακούει, γιατί έχει να αντιμετωπίσει μια εφιαλτική πραγματικότητα και μια απίστευτα άστοχη κυβερνητική πολιτική, που εξαθλιώνει όλο και ευρύτερα τμήματα του πληθυσμού χωρίς να προσφέρει, ούτε θεωρητικά ούτε πρακτικά, κάποια ελπίδα για αναστροφή της κατάστασης.
Ο Αλέξης Τσίπρας πείθει, γιατί οι εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, που εκ περιτροπής υπόσχονται ο κύριος Σαμαράς και οι υπουργοί του, αποτελούν επαναλαμβανόμενο παραμύθι με κακό -για τους εκατοντάδες χιλιάδες ενδεείς συμπολίτες μας- τέλος, καθώς η ανεργία παραμένει πάνω από 27%, φέρνοντας την Ελλάδα στην παγκόσμια κατάταξη κάτω από τις περισσότερες χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Μια σημαντική παράμετρος, που σχεδόν κάθε ελληνικό σπίτι βιώνει, είναι ότι η ανεργία μεταξύ των νέων υπερβαίνει το 50 ή και το 60% συντρίβοντας όνειρα και φιλοδοξίες μιας ολόκληρης γενιάς και δημιουργώντας μια εκροή εγκεφάλων προς τις χώρες του εξωτερικού, ένα καταστροφικό  brain drain –πράγμα που ασφαλώς αξιοποίησε/τόνισε ο κ. Τσίπρας στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πείθει, γιατί η κυβέρνηση φαίνεται να σύρεται αμαχητί στις επιταγές των δανειστών, καθιστώντας αμφίβολη τη διαμόρφωση μιας ανεξάρτητης εθνικής πολιτικής, πράγμα που έχει ήδη οδυνηρές συνέπειες σε οικονομικό και σε γεωπολιτικό επίπεδο.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει το θάρρος να απευθύνεται στον δεξιό ψηφοφόρο, γιατί δεν είναι εκείνος που έχει ελαστικοποιήσει το Σύνταγμα και τους νόμους, για να εξυπηρετηθούν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ούτε έχει αυτός την ευθύνη για την αστάθεια που διατρέχει ολόκληρο το σύστημα καθιστώντας απαγορευτικούς τους μακροχρόνιους σχεδιασμούς και επομένως τις επενδύσεις και οδηγώντας στην αποπένδυση, στην αποβιομηχάνιση και στην καταδίκη της χώρας στο θανάσιμο σπιράλ του αποπληθωρισμού.


Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να ανθίσταται αταβιστικά και μερικές φορές εντελώς αδικαιολόγητα στις επιδερμικές μικροδιευθετήσεις που επιχειρεί η κυβέρνηση στον Δημόσιο Τομέα. Αλλά δεν είναι ο Τσίπρας που εμποδίζει τις μεταρρυθμίσεις, δεν είναι αυτός που με αστείες δικαιολογίες και διαρκείς αναβολές, με όπλο την εξαπάτηση και με ομαδικά ή προσωπικά ρουσφέτια συντηρεί το αναποτελεσματικό πελατειακό και διεφθαρμένο κράτος-δυνάστη που οικοδομήθηκε στη μεταπολίτευση.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει τη δυνατότητα να απευθύνεται στον δεξιό ψηφοφόρο, γιατί ενώ σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις η ανάπτυξη έρχεται εδώ και πολλά χρόνια, όλο στον δρόμο είναι. Η ύφεση βαθαίνει και η απόγνωση έχει γίνει ο αχώριστος σύντροφος εκατομμυρίων Ελλήνων, την ίδια ώρα που οι κυβερνητικοί υπόσχονται σαξές στόρι και άλλα παρόμοια ηχηρά αλλά αόρατα.


Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πείθει, γιατί καμιά κίνηση σκληρής τιμωρίας εκείνων που έφεραν τη χώρα σ’ αυτή την κατάσταση δεν έχει γίνει και γιατί οι λίστες Λαγκάρντ, Λιχτενστάιν κ.λπ. όχι μόνο δεν έχουν αξιοποιηθεί, αλλά λιμνάζουν στα έγκατα της έλλειψης πολιτικής βούλησης για την πάταξη της φοροδιαφυγής των ισχυρών.
Πείθει, γιατί βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως η υγεία και η παιδεία, υφίστανται περικοπές που καθιστούν τη χώρα ουραγό σε ολόκληρη την ΕΕ, ενώ από την άλλη πλευρά η περιστολή δαπανών από άχρηστες δημόσιες υπηρεσίες ή από ορθολογική κατανομή των πόρων δεν προωθείται για ψηφοθηρικούς λόγους.

Είναι δεκάδες λοιπόν οι λόγοι για τους οποίους ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρίσκει ακροατήριο στη Δεξιά, στους συντηρητικούς πολίτες που βλέπουν μια ανελέητη φοροεπιδρομή να εξελίσσεται σε βάρος της περιουσίας τους και της ζωής του. Και είναι κατά 90% η ανικανότητα της κυβέρνησης και κατά 10% οι εντυπωσιακά βελτιωμένες επικοινωνιακές ικανότητες του κ. Τσίπρα που θα οδηγήσουν (αν θα οδηγήσουν) ψηφοφόρους από τον κεντροδεξιό χώρο στην κάλπη του.

Και στο κάτω κάτω  εκείνο το «κανένας Έλληνας χωρίς τροφή, χωρίς στέγη και χωρίς ρεύμα» που εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη,  δεν είναι σοσιαλισμός ∙ είναι καθαρός ανθρωπισμός και ταυτόχρονα ορθολογισμός. Ειδικά σε μια χώρα, όπου τα τελευταία τριάντα χρόνια εξαφανίστηκαν από τα δημόσια ταμεία ιλιγγιώδη ποσά εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία τώρα συντηρούν τους φορολογικούς παραδείσους σε όλη την υφήλιο.

Ορκωτοί λογιστές ελέγχουν τα οικονομικά του Δήμου

Ο Ηλίας Ψινάκης έδωσε το "ΟΚ"  για έλεγχο από τη μεγαλύτερη εταιρία του κόσμου - Στο πλευρό του ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος

Η μεγαλύτερη στον κόσμο, εταιρεία ορκωτών λογιστών, η περίφημη PWC (Price Waterhaouse Coopers), που έχει εμπλακεί μέχρι και στη σύνταξη κρατικών προϋπολογισμών και υπερχρεωμένων χωρών, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του protothema.gr, θα βρίσκεται από νωρίς αύριο το πρωί στις υπηρεσίες του Δήμου Μαραθώνα, κάνοντας «φύλλο και φτερό» τα πάντα, με εντολή του δημάρχου Ηλία Ψινάκη.

Οι ορκωτοί λογιστές της PWC, θα βρίσκονται από τις 8 το πρωί στα δημοτικά καταστήματα ερευνώντας κυρίως τα οικονομικά πεπραγμένα των τελευταίων ετών. 

Την ίδια στιγμή, την Παρασκευή και για πάνω απο πέντε ώρες, επισκέφθηκε στο γραφείο του το δήμαρχο Μαραθώνα, ο ποινικολόγος Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Ο καταξιωμένος δικηγόρος, συντάσσεται στη «μάχη» του Ηλία Ψινάκη για ξεκαθάρισμα στο Δήμο και αναμένεται να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια.
www.protothema.gr

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Στην Αμφίπολη, τη Βαβυλώνα και την Αλεξάνδρεια

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ






















Παγκόσμιο είναι το ενδιαφέρον που έχoυν προκαλέσει oι  ανασκαφές στην Αμφίπολη, καθώς, παρά τις καθημερινές αποκαλύψεις, το μυστήριο για τον ένοικο του μνημείου στον τύμβο Καστά παραμένει άλυτο. Πολλοί είναι εκείνοι που έχουν διατυπώσει εικασίες και προβλέψεις, στηριγμένοι σε περισσότερο ή λιγότερο γνωστά ή άγνωστα στοιχεία. Μία από τις πιο αξιόλογες σχετικές αναφορές έρχεται από την Κύπρο. Στην εισήγησή ο αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Θεόδωρος Μαυρογιάννης με τίτλο «Ο τύμβος της Αμφιπόλεως: Έλεγχος των γεγονότων και των πηγών της περιόδου 324 έως 294 π.Χ.», προβαίνει στην εκτίμηση ότι το μνημείο που ήρθε στο φως στον τύμβο Καστά είναι ο τάφος του στενότερου φίλου και αξιωματικού του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ανήκει δηλαδή στον Ηφαιστίωνα. Εξετάζοντας τα γεγονότα της περιόδου που ξεκινά από το 324 π.Χ., τον Οκτώβριο του ίδιου έτους που πέθανε ξαφνικά ο Ηφαιστίων, θα επιχειρήσουμε μια περιδιάβαση στις πηγές από την πραγματικά απίστευτη ιστορία της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, φωτίζοντας πτυχές που είναι δυνατόν να φανούν χρήσιμες όχι μόνο στους εραστές της αρχαιολογίας αλλά και στους λάτρεις της ιστορίας και θα επιχειρήσουμε μακρινές διασυνδέσεις με τον τόπο του μυστηρίου, την Αμφίπολη, όπως αυτές παραδίδονται από τους αρχαίους συγγραφείς.

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το μνημείο της Αμφίπολης παρά το μέγεθός του και την πολυτέλειά του είναι πιθανόν να ανήκει σε πολλά πρόσωπα, καθώς ο πλούτος που απέφερε η κατάκτηση της Ασίας στους Μακεδόνες είναι ασύλληπτος, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα. Από την άποψη λοιπόν της δυνατότητας, ακόμα κι ένας στρατηγός ή ένας ναύαρχος, πολύ περισσότερο ένας σημαντικός εταίρος, είχε τα οικονομικά μέσα να χρηματοδοτήσει μια τέτοια πολυδάπανη κατασκευή. Φυσικά συμβολικοί λόγοι, αντιζηλίες και δυναστικές έριδες περιορίζουν τον κύκλο των προσώπων που είναι δυνατόν να έχουν ταφεί στην Αμφίπολη, σ’ ένα μνημείο που με τις έως τώρα αποκαλύψεις είναι δέκα φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του βασιλιά Φιλίππου του Β’ στη Βεργίνα.
Με βάση αυτή τη λογική πολλοί έσπευσαν να αναρωτηθούν ότι ποιος ήταν μεγαλύτερος από τον Φίλιππο τον Β’; Μόνο ο Αλέξανδρος. Χωρίς αυτό να αποκλείεται εντελώς, ο συλλογισμός αυτός δεν λαμβάνει υπόψη του τη διαφορά στον πλούτο της Μακεδονικής αυτοκρατορίας πριν από τις κατακτήσεις στην Ασία και μετά. Αυτό αποτελεί κομβικό σημείο καθώς τα μεγέθη δεν μπορούν ουσιαστικά να συγκριθούν. 

Ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος στην εκκλησία των Μακεδόνων τόνισε αυτή τη διαφορά στον παραδιδόμενο από τον Αρριανό λόγο του, όπου μεταξύ άλλων αυστηρών υπενθυμίσεων είπε προς τους παλαιούς συντρόφους του: 
 « Μακεδόνες, δεν θα προσπαθήσω να καταλαγιάσω τον πόθο σας για επιστροφή, διότι χάρη σε μένα μπορείτε να πάτε όπου θέλετε. Θα σας μιλήσω, για να μάθετε ποιοι ήμασταν πριν και ποιοι γίναμε τώρα, που αποστρατεύεστε, και θα αρχίσω από τον πατέρα μου, τον Φίλιππο, όπως είναι το σωστό. Ο Φίλιππος σας παρέλαβε φτωχούς νομάδες, οι περισσότεροι ντυνόσασταν με δέρματα, βοσκούσατε λίγα πρόβατα στα βουνά και δύσκολα αντιμετωπίζατε τους Ιλλυριούς, τους Τριβαλλούς και τους όμορους Θράκες. Σας έδωσε χλαμύδες αντί για δέρματα, σας κατέβασε από τα βουνά στις πεδιάδες και σας έκανε αξιόμαχους αντιπάλους των βαρβάρων, αφού δεν βασιζόσασταν πια στην οχυρότητα των τόπων σας, αλλά στη γενναιότητά σας. Σας εγκατέστησε σε πόλεις και σας έδωσε νόμους και χρηστά ήθη. Σας έκανε αφέντες των βαρβάρων, που μέχρι τότε σας είχαν δούλους και υπηκόους τους, προσάρτησε στην επικράτεια της Μακεδονίας το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης, κατέλαβε επίκαιρα παραθαλάσσια σημεία, ανέπτυξε το εμπόριο και σας επέτρεψε την απρόσκοπτη εκμετάλλευση των ορυχείων. 

Σας έκανε άρχοντες των Θεσσαλών, τους οποίους κάποτε φοβόσασταν μέχρι θανάτου, ταπείνωσε το έθνος των Φωκέων κι έκανε το δρόμο προς την Ελλάδα φαρδύ και ευκολοδιάβατο, ενώ μέχρι τότε ήταν στενός και αδιάβατος για εσάς. Οι Θηβαίοι και οι Αθηναίοι πάντοτε εποφθαλμιούσαν τη Μακεδονία και πάντοτε πληρώναμε φόρους στους Αθηναίους και υποτασσόμασταν στους Θηβαίους. Ο Φίλιππος τους ταπείνωσε με τη δική σας βοήθεια και τώρα εκείνοι προσβλέπουν σ΄ εμάς για την ασφάλειά τους. Διευθέτησε τα πράγματα στα έθνη της Πελοποννήσου και στο τέλος ανακηρύχθηκε στρατηγός αυτοκράτωρ ολόκληρης της άλλης Ελλάδος. Αυτή η τιμή ήταν σημαντικότερη για σας παρά για τον ίδιο.
Αν θυμηθείτε ποια ήταν η Μακεδονία πριν το Φίλιππο, θα δείτε ότι η προσφορά του πατέρα μου σ’ εσάς ήταν πολύ σημαντική, αλλά πολύ μικρότερη από τη δική μου προσφορά σ’ εσάς. Εγώ παρέλαβα ως κρατικό θησαυρό λίγα ασημένια και χρυσά ποτήρια και λιγότερα από 60 τάλαντα, ενώ το Δημόσιο Χρέος της Μακεδονίας ήταν 500 τάλαντα. Δανείστηκα κι άλλα 800 τάλαντα και ξεκινώντας από τη χώρα, που ούτε εσάς δεν μπορούσε να θρέψει καλά-καλά, άνοιξα αμέσως τον Ελλήσποντο, ενώ οι Πέρσες ήταν ακόμη θαλασσοκράτορες. 

Μετά τη νίκη μου στον Γρανικό προσέθεσα στην εξουσία σας ολόκληρη την Αιολίδα και την Ιωνία, τις δύο Φρυγίες (την Ελλησποντική και τη Μεγάλη) και τη Λυδία. Αφού κατέλαβα τη Μίλητο, όλες οι άλλες περιοχές παραδόθηκαν με τη θέλησή τους και σεις νέμεστε τα αγαθά τους. Αλλά και η Αίγυπτος και η Κυρήνη, που παραδόθηκαν αμαχητί, κι αυτές δικές σας είναι. Δικές σας είναι και η Συρία, η Παλαιστίνη, η Μεσοποταμία, η Βαβυλώνα, τα Βάκτρα και τα Σούσα. Δικά σας είναι ο πλούτος της Λυδίας, οι θησαυροί των Περσών, τα αγαθά των Ινδών και η έξω θάλασσα. Εσείς είστε οι σατράπες, στρατηγοί και ταξιάρχες. Εκτός από αυτήν την πορφύρα και αυτό το διάδημα εγώ τι παραπάνω από σας κέρδισα; Κανείς δεν μπορεί να δείξει την προσωπική μου περιουσία, μπορεί όμως να δείξει τη δική σας και ό,τι φυλάσσεται για λογαριασμό σας. Εγώ μοιράζομαι το φαγητό σας, κοιμάμαι όπως κι εσείς, νομίζω  ότι δεν ζω με την πολυτέλεια που ζουν κάποιοι από σας και ξέρω να ξαγρυπνώ, για να κοιμάστε εσείς. Μήπως πιστεύετε ότι τα κατέκτησα όλα αυτά με τους δικούς σας κόπους και ταλαιπωρίες, ενώ εγώ σας οδηγούσα χωρίς να κοπιάζω και να ταλαιπωρούμαι; Ελάτε λοιπόν, γυμνώστε τα σώματά σας και δείξτε μου τα τραύματά σας! 

Θα σας δείξω κι εγώ τα δικά μου. Δεν υπάρχει σημείο στο μπροστινό μέρος του σώματός μου, χωρίς τραύμα από κάθε είδους όπλο, έχω χτυπηθεί με ξίφος, με βέλος, με μηχανικό τόξευμα, με πέτρες και ξύλα. Και όλα αυτά, για να σας οδηγήσω στη δόξα και στον πλούτο μέσα από ξηρά, θάλασσα, ποτάμια, βουνά και πεδιάδες. Παντρεύτηκα με τον ίδιο τρόπο, που παντρευτήκατε κι εσείς και κάποιων τα παιδιά θα έχουν συγγένεια με τα δικά μου. Εξόφλησα τα χρέη σας χωρίς να ερευνήσω, πως τα δημιουργήσατε μετά από τους ψηλούς μισθούς σας και τις λεηλασίες, που σας επέτρεψα. Πολλούς από σας τους τίμησα με χρυσά στεφάνια για τις υπηρεσίες τους και τώρα έχουν αθάνατες αποδείξεις της ανδρείας τους και των τιμών, που τους απέδωσα. Όσοι σκοτώθηκαν έφυγαν τιμημένοι και με λαμπρή κηδεία, ενώ στην πατρίδα βρίσκονται οι χάλκινες προτομές των περισσοτέρων νεκρών και οι γονείς τους απαλλάχθηκαν από κάθε εισφορά και λειτουργία. Τέλος κανείς σας δεν σκοτώθηκε σε φυγή με μένα επικεφαλής.
Τώρα θέλησα να στείλω στην πατρίδα μόνο όσους δεν μπορούν πια να πολεμήσουν. Αφού όμως έτσι το θέλετε, φύγετε όλοι! 


Και μόλις φτάσετε πίσω να πείτε σε όλους ότι τον βασιλιά σας, τον Αλέξανδρο, που νίκησε του Μήδους, τους Πέρσες, τους Βάκτριους και τους Σάκες, που υπέταξε τους Ούξιους, τους Αραχωτούς και τους Δράγγες, που κατέκτησε τους Παρθυαίους, τους Χοράσμιους και τους Υρκανούς ως την Κασπία θάλασσα, που πέρασε τις Κάσπιες Πύλες, τον Όξο, τον Τάναϊ (δηλαδή τον Ιαξάρτη) ακόμη και τον Ινδό ποταμό, τον οποίο μόνο ο Διόνυσος είχε περάσει, τον Υδάσπη, τον Ακεσίνη, τον Υδραώτη και θα πέρναγε και τον Ύφαση, αν εσείς δεν κάνατε πίσω, που διέσχισε την έρημο της Γεδρωσίας, την οποία κανένας άλλος πιο πριν δεν είχε διασχίσει με τη στρατιά του, που κατέλαβε την Καρμανία και τη γη των Ωρειτών, που ο στόλος του από την Ινδία έφτασε στα παράλια της Περσίας, τώρα που φτάσατε στα Σούσα θέλετε να φύγετε και να τον παραδώσετε στους βαρβάρους, να τον φυλάνε. Αυτά να πάτε να πείτε, λες και είναι αποδεκτά από τους ανθρώπους και νόμιμα για τους θεούς. Φύγετε!»

Η αποστράτευση των παλαίμαχων Μακεδόνων το καλοκαίρι του 324 π.Χ. στην Ώπη, όπου και εκφωνήθηκε ο παραπάνω βαρυσήμαντος και ανατριχιαστικός στην ωμότητά του λόγος, μπορεί συμβατικά να θεωρηθεί ως η απαρχή των δραματικών εξελίξεων που οδήγησαν ένα χρόνο αργότερα στο θάνατο του Αλέξανδρου. Παρότι δεν συνδέεται φανερά με τον τύμβο της Αμφίπολης, ίσως αξίζει τον κόπο να δούμε συνοπτικά τα γεγονότα και τα κίνητρα που οδήγησαν τον μεγάλο στρατηλάτη να απευθυνθεί με τόση αυστηρότητα στους αγαπημένους του συντρόφους και να δημιουργήσει ένα ρήγμα που δεν έκλεισε ποτέ. Επίσης θα αναφερθούμε στον θάνατο και την πολυτελή κηδεία του Ηφαιστίωνα, για τον οποίο ο Ελληνοκύπριος καθηγητής Θ. Μαυρογιάννης υποστηρίζει ότι τάφηκε στην Αμφίπολη, θα διεξέλθουμε την μεγαλοπρεπέστερη κηδεία που έγινε ποτέ, εκείνη του ίδιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τέλος, θα υπογραμμίσουμε ορισμένα σημεία της προσωπικότητας του άλλου στενού φίλου του, του Κρατερού, τον οποίο ένα αμφιλεγόμενο χωρίο του Διόδωρου του Σικελιώτη τον συνδέει με την κατασκευή πολυτελούς ναού της Αρτέμιδας της Ταυροπόλου στην Αμφίπολη. Πρώτα όμως θα ξεκινήσουμε με την αποστρατεία των Μακεδόνων, που σηματοδοτεί την οριστική απόφαση του Αλεξάνδρου για τη συνδιοίκηση της αυτοκρατορίας από Έλληνες και Πέρσες.

Ήταν στα μέσα του καλοκαιριού του 324 π.Χ. όταν ο Αλέξανδρος συγκέντρωσε τους Μακεδόνες και τους ανακοίνωσε ότι είχε αποφασίσει να αποστρατεύσει και να αποστείλει στην πατρίδα εκείνους που λόγω ηλικίας, τραυματισμών ή ασθενειών κατά τη διάρκεια της ανεπανάληπτης υπερδεκαετούς πορείας στα βάθη της Ασίας θεωρούσε ότι δεν μπορούσαν πια να ανταποκριθούν στα σύνθετα καινούργια τους καθήκοντα της ειρήνης. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως η ενέργεια αυτή είχε στόχο τη σταθεροποίηση της ανατολικού τύπου αυτοκρατορικής εξουσίας που είχε επιλέξει να ασκήσει, καθώς οι απόμαχοι ήταν αντίθετοι στα νέα βαρβαρικά ήθη για δύο κυρίως λόγους: επειδή ενστερνίζονταν ακόμα τον ιδιότυπο ελληνικό ρατσισμό που διαχώριζε τα έθνη σε Έλληνες και βαρβάρους και επειδή ήταν βαθιά ριζωμένη μέσα τους η πίστη στο παραδοσιακό μακεδονικό πολίτευμα, που με σύγχρονους όρους θα το ονομάζαμε συνταγματική μοναρχία. Οι ίδιοι οι Μακεδόνες πολεμιστές ήταν δυσαρεστημένοι από την πολιτεία του Αλέξανδρου, δεν ανέχονταν το περσικό τελετουργικό με τον βαρβαρικό τρόπο απόδοσης τιμών, την προσκύνηση δηλαδή, δεν αποδέχονταν το αυτοκρατορικό ιδεολόγημα περί δήθεν θεϊκής καταγωγής του. Επιπλέον και κυρίως ένιωθαν αδικημένοι γιατί έπρεπε να συνδιοικούν αυτοί, οι κατακτητές, με τους βαρβάρους, τους κατακτημένους. Συχνά αποδοκίμαζαν τον Αλέξανδρο στο κοινό των Μακεδόνων, αλλά φυσικά τίποτα δεν μπορούσε να διαρρήξει το βαθύ δεσμό ανδρών που έχουν συμμετάσχει για πολλά χρόνια σε μια επιτυχημένη πολεμική εκστρατεία.

Η ανακοίνωση της αποστράτευσης ξεσήκωσε μεγάλη αναταραχή και μάλιστα πολλοί παλιοί σύντροφοι του φώναζαν χλευαστικά ότι «αφού δεν έχει ανάγκη τους Μακεδόνες, ας σχεδιάσει τις επόμενες κατακτήσεις του με τον πατέρα του, τον Άμμωνα Δία». Ο Αλέξανδρος ταράχτηκε και διέταξε τους υπασπιστές του να συλλάβουν και να σκοτώσουν τους δεκατρείς πρωταίτιους της σφοδρής αποδοκιμασίας. Οι παλιοί σύντροφοι στην εκκλησία των Μακεδόνων, όπου παραδοσιακά ο βασιλιάς λογοδοτούσε για τις ενέργειές του, θορυβήθηκαν, αλλά και βεβαιώθηκαν ότι ο Αλέξανδρος είχε απομακρυνθεί από τον ελληνικό τρόπο και είχε υιοθετήσει τη βαρβαρική συμπεριφορά. Η σύγκρουση οδηγήθηκε στα άκρα. Ο Αλέξανδρος κλείστηκε στα ανάκτορα και τρεις μέρες μετά οι Μακεδόνες συγκεντρώθηκαν εκεί και ρίχνοντας τα όπλα τους στην είσοδο, ως ένδειξη υποταγής, παρακάλεσαν το μεγάλο βασιλιά να τους δεχτεί. Όταν αυτός έσπευσε να τους συναντήσει, σύμφωνα με τον Αρριανό, βλέποντάς τους οργισμένους και θλιμμένους αναλύθηκε σε δάκρυα. Τότε ο σεβάσμιος για την ηλικία και την προσφορά του εταίρος Καλλίνης θαρρετά προχώρησε και του είπε: «Βασιλιά, αυτό που λύπησε τους Μακεδόνες είναι ότι έχεις αναγορεύσει σε συγγενείς σου τους Πέρσες και τους έχεις παραχωρήσει το προνόμιο να σε φρουρούν, ενώ σε κανένα Μακεδόνα δεν έχει γίνει αυτή η τιμή». Εκείνος απάντησε «Εσάς σας θεωρώ όλους συγγενείς μου κι έτσι θα σας αποκαλώ». Ο Καλλίνης πλησίασε και τον φίλησε και ακολούθησαν και οι άλλοι.

Οι στρατιώτες γύρισαν στο στρατόπεδο ψάλλοντας τον παιάνα, τον επινίκιο ύμνο δηλαδή, και ο Αλέξανδρος, αφού θυσίασε στους θεούς, διοργάνωσε ένα τεράστιο συμπόσιο, στο οποίο παρακάθισαν εννιά χιλιάδες άνθρωποι. Στην κεφαλή κάθισε ο ίδιος, δεξιά και αριστερά του κάθισαν πρώτα οι Μακεδόνες, μετά οι Πέρσες και μετά οι εκπρόσωποι των άλλων λαών της αυτοκρατορίας, όμως ο Αλέξανδρος έκανε σπονδή και ευχήθηκε "κοινωνίαν της αρχής", που θα πει κοινή διοίκηση της αυτοκρατορίας από Έλληνες και Πέρσες. Μετά το τέλος των εκδηλώσεων της συμφιλίωσης, 11.500 απόμαχοι αποφασίστηκε να επιστρέψουν στη Μακεδονία, αφού έλαβαν σημαντικές χρηματικές αποζημιώσεις και υποσχέσεις από τον ίδιο τον Αλέξανδρο για τις μεγάλες τιμές που θα απολάμβαναν στην πατρίδα. Επικεφαλής τους ορίστηκε ο εξίσου με τον Ηφαιστίωνα αγαπημένος παιδικός φίλος του Αλέξανδρου, ο Κρατερός, ο οποίος πιθανόν όπως θα δούμε παρακάτω να διαδραματίζει κάποιον ρόλο στα σχετικά με τον τύμβο της Αμφίπολης. Όμως ας συνεχίσουμε με τη σειρά και περνώντας από τον Ηφαιστίωνα θα καταλήξουμε πάλι σε αυτόν.

Την εποχή που ο Κρατερός, επικεφαλής των 11.500 αποστράτων, έλαβε τη διαταγή να επιστρέψει στη Μακεδονία, εκεί κορυφωνόταν η σύγκρουση που είχε προκαλέσει η απουσία του Αλέξανδρου μεταξύ της μητέρας του Ολυμπιάδας και του ορισμένου από τον ίδιο επίτροπου (αναπληρωτή) ηγεμόνα της Ελλάδας Αντίπατρου. Η Ολυμπιάδα, γυναίκα δραστήρια, αυταρχική και παρεμβατική, έγραφε στο γιο της ότι η εξουσία είχε μεταβάλει τον Αντίπατρο σε αλαζόνα και ότι παρουσίαζε τάσεις μεγαλομανίας και εγωπάθειας. Ο Αντίπατρος από την πλευρά του στις επιστολές του παραπονιόταν στον Αλέξανδρο ότι η βασιλομήτωρ ανακατευόταν στα πάντα και ότι τον υπονόμευε συστηματικά. Τότε λέγεται πως διαβάζοντας μια τέτοια επιστολή ο μεγάλος στρατηλάτης παρατήρησε στους συνδαιτυμόνες του «ο Αντίπατρος δεν φαίνεται να γνωρίζει πως το δάκρυ της μάνας σβήνει δέκα χιλιάδες τέτοια γράμματα». Αυτό ήταν το ευρύτερο πλαίσιο καθώς ο Κρατερός κατευθυνόταν στη Μακεδονία, όντας ένας μάχιμος εξ απορρήτων αξιωματικός του Αλέξανδρου και που πιθανότατα είχε διαταγές να αντικαταστήσει τον Αντίπατρο ως αναπληρωτή ηγεμόνα. Μάλιστα ο ιστορικός Κούρτιος αναφέρει ότι πριν ακόμα φτάσει ο Κρατερός, είχαν προηγηθεί φήμες που τον ήθελαν να έρχεται για να σκοτώσει τον Αντίπατρο, ο οποίος εκτός από τις μεγάλες προστριβές με την Ολυμπιάδα στα δώδεκα χρόνια απουσίας του Αλέξανδρου είχε αποκτήσει σημαντική προσωπική ισχύ, συμμαχίες και επιρροή στις ελληνικές πόλεις. Οι δύο πιο στενοί φίλοι του Αλεξάνδρου ήταν ο Ηφαιστίων και ο Κρατερός. Σε μια πασίγνωστη φράση που αποδίδεται στον ίδιο, είχε αναφερθεί σ’ αυτούς λέγοντας ότι ο Ηφαιστίων ήταν φιλαλέξανδρος και ο Κρατερός φιλοβασιλεύς.

Ο Κρατερός, υιός του Αλεξάνδρου, ήταν πεζέταιρος από την Ορεστίδα και "ήταν ο πιο πιστός στον Αλέξανδρο, ο οποίος τον αγαπούσε όσο και τον εαυτό του". Έλαβε μέρος σε πολλές εκστρατείες και διακρίθηκε σε όλες και μετά την οριστική νίκη ήταν μαζί με τον Ηφαιστίωνα οι πιο κοντινοί σύμβουλοι του βασιλέα των βασιλέων. Από τη φύση του αυτό δημιουργούσε ανταγωνισμό, αλλά υπήρχε μεταξύ τους και ιδεολογική θα λέγαμε διαφορά. Ο Ηφαιστίωνας επικροτούσε την υιοθέτηση των βαρβαρικών εθίμων και συνηγορούσε πολλές φορές στην καθιέρωσή τους. Γι’ αυτό και ο Αλέξανδρος τον χρησιμοποιούσε στις επαφές του με τους Πέρσες και τους άλλους βαρβαρικούς λαούς. Ο Κρατερός από την άλλη ήταν προσκολλημένος στα πατροπαράδοτα μακεδονικά ήθη, δίνοντας την ευκαιρία στον Αλέξανδρο να τον χρησιμοποιεί για τις επαφές του με τους Μακεδόνες και τους άλλους Έλληνες.
=======Ο Αλέξανδρος και ο Κρατερός σε κυνήγι λιονταριού. Λέγεται ότι η σύνθεση αντιγράφει ολόγλυφο έργο του Λύσιππου και του Λεωχάρη, ανάθημα του γιου του Κρατερού στους Δελφούς. Στο κυνήγι κινδύνεψε η ζωή του Αλέξανδρου και ο Κρατερός τον έσωσε====================

Η σύγκρουση μεταξύ των δύο ανδρών δεν άργησε να εκδηλωθεί. Με ασήμαντη αφορμή στη διάρκεια της Ινδικής εκστρατείας τράβηξαν τα σπαθιά τους και αν οι άλλοι εταίροι δεν είχαν μπει στη μέση, ένα αιματηρό επεισόδιο θα είχε εξελιχθεί μεταξύ τους. Ο Αλέξανδρος με οργή τους προειδοποίησε ότι την επόμενη φορά θα τους σκοτώσει και τους δύο κι αφού ορκίστηκε στον Άμμωνα και στους άλλους θεούς ότι ειδικά αυτούς τους δύο τους αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους τους εξανάγκασε να συμφιλιωθούν. Αξίζει να επισημανθεί ότι στους περίφημους γάμους των Μακεδόνων με τις Περσίδες στα Σούσα, ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Δαρείου Βαρσίνη ή Στάτειρα και στον Ηφαιστίωνα έδωσε την αδερφή της Δρύπετι, ενώ ο Κρατερός παντρεύτηκε την Αμαστρίνη, κόρη του Οξυάρτη, που ήταν αδερφός του Δαρείου. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου κι ενώ είχε προηγηθεί ο θάνατος του Ηφαιστίωνα, τις δύο χήρες,  κόρες του Δαρείου, τις εξόντωσε η Ρωξάνη, η οποία, αφού τις παρέσυρε με μια πλαστή επιστολή σε συνεργασία με τον Περδίκα τις δολοφόνησε και τις έριξε σ’ ένα πηγάδι, θάβοντας ταυτόχρονα κάθε απαίτηση του περσικού οίκου των Αχαιμενιδών για το θρόνο της αυτοκρατορίας.



Στα τέλη Νοεμβρίου του 324 π.Χ. ο Αλέξανδρος έφτασε στα Εκβάτανα, την πρωτεύουσα της Μηδίας, όπου αφού τακτοποίησε διοικητικά θέματα διοργάνωσε αγώνες, μουσικούς και θεατρικούς, στους οποίους έλαβαν μέρος 3.000 καλλιτέχνες που είχαν φτάσει απ’ όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας και από την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των κραιπαλωδών συμποσίων της αυτοκρατορικής αριστοκρατίας, ο Ηφαιστίων ασθένησε βαριά. Την έβδομη μέρα φάνηκε να ανακάμπτει, επανήλθε όμως στην κραιπάλη και τελικά πέθανε νεότατος, σε ηλικία τριάντα ενός ετών. Ο Αλέξανδρος είχε χάσει τον πολυαγαπημένο φίλο του, το πρόσωπο με το οποίο είχε συνδεθεί με αδερφικούς ακατάλυτους δεσμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι στην αρχή της εκστρατείας όταν προσκύνησε στην Τροία είχε στεφανώσει ο ίδιος το μνημείο του Αχιλλέα και ο Ηφαιστίων του Πάτροκλου, σε μια συμβολική πράξη που επικύρωνε την ποιότητα και αυτή την ίδια την αναλογία της σχέσης. Το πένθος λοιπόν του βασιλέως των βασιλέων έμεινε μυθικό στις παραδόσεις όλων των λαών της Ανατολής.

Οι πηγές δίνουν διαφορετικές εκδοχές για τις αντιδράσεις του όταν πέθανε ο Ηφαιστίων. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έπεσε πάνω στο σώμα του νεκρού και έμεινε εκεί ακίνητος ένα 24ωρο, πριν οι άλλοι εταίροι τον συνεφέρουν. Άλλοι ότι σκότωσε το γιατρό Γλαυκία που χορήγησε λάθος αγωγή στον άρρωστο συμπολεμιστή του και άλλοι ότι κατέστρεψε το ναό του Ασκληπιού στα Εκβάτανα γιατί ο θεός δεν τον έσωσε. Ο Αλέξανδρος για τρεις μέρες και νύχτες απείχε από το φαγητό και την περιποίηση του σώματός του. Κήρυξε πένθος σε όλη την αυτοκρατορία και έστειλε τον εταίρο Φίλιππο στην Αίγυπτο, στο μαντείο του Άμμωνος Διός με το ερώτημα αν μπορεί να θεοποιήσει τον μεγάλο νεκρό. Ο Περδίκας είχε αναλάβει να ετοιμάσει μεγαλοπρεπή κηδεία στη Βαβυλώνα, ενώ ο Αλέξανδρος έδωσε διαταγή να σβηστεί από τους ναούς εκείνο που οι ασιατικοί λαοί ονόμαζαν ιερόν πυρ. Αξίζει να προσεχθεί σ’ αυτό το σημείο ότι Πέρσες μάγοι θεώρησαν τη διαταγή ως κακό οιωνό, καθώς το ιερόν πυρ σβηνόταν μόνο όταν απέθνησκε ο βασιλιάς και επομένως θεωρήθηκε θεϊκό σημάδι για το θάνατο του ίδιου του Αλεξάνδρου.

Όσο μυθικό ήταν το πένθος, εξίσου ή και περισσότερο μυθική έμεινε η κηδεία του. Η σορός μεταφέρθηκε στη Βαβυλώνα και για την κατασκευή της ταφικής πυράς χρησιμοποιήθηκαν πλίνθοι από το γκρέμισμα των τειχών της πόλης σε μήκος δύο περίπου χλμ. που διέταξε ο Αλέξανδρος. Δημιουργήθηκε ένα τετράγωνο βάθρο που προσέγγιζε τα εννιακόσια τ.μ. Πάνω σ’ αυτό τοποθετήθηκαν τριάντα θάλαμοι, που η στέγη τους ήταν κορμοί από φοίνικες, δίνοντας την εντύπωση ενός κύβου. Επτά επάλληλα διαζώματα αποτελούσαν τη διακόσμηση του βωμού. Στο πρώτο κάτω κάτω υπήρχαν 240 χρυσές πλώρες πεντήρων, δίπλα τους είχαν από δύο αγάλματα τοξότη, ύψους 1,80 μ., ενώ στο κατάστρωμα υπήρχαν ανδριάντες πολεμιστών ύψους 2,20μ. 


Στο δεύτερο επίπεδο υπήρχαν δάδες 6,5μ. περίπου, με χρυσή λαβή, αετούς στην κορυφή και δράκοντες στη βάση. Στο τρίτο επίπεδο παριστάνονταν ομάδες κυνηγών όλων των ζώων, στο τέταρτο ολόχρυση αναπαράσταση της κενταυρομαχίας, στο πέμπτο χρυσά ανάγλυφα λεόντων και ταύρων, στο έκτο μακεδονικά και περσικά όπλα και στο έβδομο κενά εσωτερικά αγάλματα σειρήνων, όπου μέσα τους ήταν κρυμμένες μοιρολογίστρες που έψαλλαν θρηνητικές ωδές για το νεκρό. Το συνολικό ύψος της νεκρικής πυράς ήταν περίπου 57,66 μ. Σύμφωνα με τους χρονογράφους της εποχής, το συνολικό κόστος για την κηδεία του Ηφαιστίωνα ήταν κι αυτό μυθώδες. Κατά τον Πλούταρχο ξοδεύτηκαν 10.000 τάλαντα, κατά τον Ιουστίνο 12.000 και κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη περισσότερα, μαζί με τους γυμνικούς και μουσικούς αγώνες με 3.000 συμμετέχοντες. Σε λιγότερο από ένα χρόνο ήταν ο Αλέξανδρος που θα πρωταγωνιστούσε στην πιο πολυτελή κηδεία που είχε ακουστεί ως τότε στον κόσμο. Σαν κεραυνός έπεσε η είδηση του θανάτου του, που σύμφωνα με τα αστρονομικά χρονικά των Χαλδαίων επήλθε από άγνωστη αιτία στις 10 Ιουνίου του 323 π.Χ. Ο Πλούταρχος αναφέρει δύο ημερομηνίες, 15 και 13 Ιουνίου. Την τελευταία αυτή ημερομηνία συμβατικά δεχόμαστε ως ημερομηνία θανάτου του μεγάλου στρατηλάτη.

Όπως συχνά συμβαίνει για τόσο μεγάλες προσωπικότητες, το κενό δεν ήταν δυνατόν να καλυφθεί από ένα πρόσωπο. Έπειτα από αντιδικίες, αιματηρά επεισόδια και κίνδυνο εκτροπής σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των ισχυρότερων εταίρων και των Μακεδόνων στρατιωτών, προκρίθηκε η λύση της μεταβίβασης της εξουσίας στον ετεροθαλή αδερφό του Αλέξανδρου, τον Αριδαίο, που ήταν νόθος γιος του Φίλιππου και της Φιλίννης. Στην πράξη υπήρξε σύγκρουση των απλών Μακεδόνων με τους ευγενείς. Οι πρώτοι προτιμούσαν τον Αριδαίο, που καταγόταν από τον οίκο των Αργειαδών, πιστοί στα πάτρια ήθη. Οι εταίροι, έχοντας στόχο να δημιουργήσουν και να διοικήσουν μια πολυπολιτισμική αυτοκρατορία, προωθούσαν την ιδέα διάδοχος να χριστεί το τέκνο της Ρωξάνης από τον Αλέξανδρο, σε περίπτωση που ήταν αγόρι, εξασφαλίζοντας την εξουσία τους για πολλά χρόνια ακόμα. Τελικά επιτεύχθηκε ο συμβιβασμός και ο Αριδαίος, παρότι θεωρούνταν διανοητικά ανεπαρκής, ανήλθε στο θρόνο με το δυναστικό όνομα Φίλιππος ο Γ’- ενώ αν η Ρωξάνη έτικτε αγόρι ( όπως και γέννησε τον Αλέξανδρο τον Δ’), αυτός θα είχε τα ίδια δικαιώματα στο θρόνο- και ο Περδίκας ανέλαβε την των όλων ηγεμονίαν.



Η κηδεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου έπρεπε να είναι η πιο μεγαλοπρεπής που είχε γίνει και η πιο μεγαλοπρεπής από αυτές που θα γίνονταν στο μέλλον. Το 321 π.Χ., λιγότερο από δύο χρόνια από το θάνατό του, ο Φίλιππος ο Αριδαίος κατόρθωσε να ολοκληρώσει την αρμάμαξα που θα μετέφερε τη σορό του από τη Βαβυλώνα στο μαντείο του Άμμωνος Διός, όπως ήταν η τελευταία του επιθυμία. Ολόχρυσος σφυρήλατος χρυσός ήταν το υλικό με το οποίο κατασκευάστηκε η σαρκοφάγος, ενώ το νεκρό σώμα είχε παραδοθεί σε Χαλδαίους και Βαβυλώνιους ταριχευτές και είχε βυθιστεί μες στα αρώματα για να συντηρείται σε καλή κατάσταση. Χρυσό ήταν και το εφαρμοστό κάλυμμα με το οποίο σφραγίστηκε η σαρκοφάγος και σκεπάστηκε με μια χρυσοποίκιλτη φοινικίδα, μια κόκκινη πολεμική σημαία δηλαδή που πάνω της βρίσκονταν τα όπλα του νεκρού. Η θολωτή οροφή της αρμάμαξας είχε μήκος 12 πήχεις (5,5 μ.) και πλάτος 8 πήχεις. 


Η βάση της οροφής αποτελούνταν από παραλληλόγραμμο θριγκό με ανάγλυφες προτομές φανταστικών ζώων (τραγελάφων), από τις οποίες κρέμονταν χρυσοί κρίκοι διαμέτρου 15 εκ. Μέσα από αυτούς στολισμένο και πολύχρωμο ήταν περασμένο το στέμμα της πομπής, ενώ στις άκρες υπήρχαν δικτυωτά κρόσσια με μεγάλα κουδούνια που προειδοποιούσαν για την άφιξη της αρμάμαξας από πολύ μακριά. Τις τέσσερις γωνιές του θόλου στόλιζε από μια χρυσή τροπαιοφόρος Νίκη, ενώ η κιονοστοιχία, ολόχρυση κι αυτή, έφερε ιωνικού ρυθμού κιονόκρανα. Το εσωτερικό του περιστυλίου κοσμούσαν τέσσερις ζωοφόροι πίνακες, που κρέμονταν από χρυσό δίχτυ πάχους 1,8 εκ. Η πρώτη ζωοφόρος παρίστανε τον Αλέξανδρο πάνω σε άρμα με το σκήπτρο και ακολουθία Μακεδόνων και Περσών. Η δεύτερη απεικόνιζε τους ελέφαντες της βασιλικής ακολουθίας με Ινδούς και Μακεδόνες αναβάτες, η τρίτη το μακεδονικό ιππικό και η τέταρτη πολεμικά πλοία εξοπλισμένα για ναυμαχία. Δεξιά και αριστερά μπροστά στην είσοδο της καμάρας είχαν τοποθετηθεί χρυσοί λέοντες, ενώ πάνω της κυμάτιζε μια τεράστια πολεμική σημαία με ένα εξίσου τεράστιο χρυσό στεφάνι ελιάς. Η αρμάμαξα στηριζόταν σε δύο άξονες με δύο τροχούς ο καθένας. 


Οι ακτίνες ήταν επίχρυσες, αλλά το μέρος της στεφάνης που ακουμπούσε στο δρόμο ήταν από σίδερο. Είχε τέσσερις ρυμούς με τέσσερις τετραπλούς ζυγούς και σύρονταν από 64 ημίονους επιλεγμένους για το ανάστημα και τη δύναμή τους. Κάθε μουλάρι ήταν στεφανωμένο με επίχρυσο στεφάνι, έφερε χρυσό κορδόνι και περιδέραιο με πετράδια. Η αρμάμαξα συνοδευόταν από ισχυρά στρατιωτικά σώματα και πλήθος οδοποιών και τεχνιτών με αποστολή την εξομάλυνση των δρόμων, τη συντήρηση και την επισκευή της. Η φήμη της ήταν τεράστια και από όποια πόλη περνούσε οι κάτοικοι συνέρρεαν να θαυμάσουν την πρωτοφανή και λαμπρή κατασκευή που μετέφερε τη σορό του βασιλέως των βασιλέων. Σύμφωνα με ένα πολυσυζητημένο χωρίο του Διόδωρου του Σικελιώτη, όταν η πομπή με τη σορό του Αλέξανδρου διάβηκε τα σύνορα της Συρίας προς την Αίγυπτο, ο Πτολεμαίος άρπαξε την αρμάμαξα και τη μετέφερε στην Αλεξάνδρεια. Εκεί έχτισε τέμενος, το λεγόμενο Σήμα, αντάξιο του μεγάλου στρατηλάτη και τον ενταφίασε διοργανώνοντας παράλληλα αγώνες και αποδίδοντάς του τιμές ήρωα. Κατά τον Κούρτιο ο Πτολεμαίος μετέφερε τη σορό πρώτα στη Μέμφιδα και μετά στην Αλεξάνδρεια, όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή του περίφημου μνημείου.



Στο μεταξύ η διαμάχη μεταξύ των εταίρων μαινόταν και ο Κρατερός εκστρατεύοντας στον Ελλήσποντο για να αποκόψει τον Ευμένη ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη το 321 π.Χ. Πριν όμως από αυτό και πριν πεθάνει ο Αλέξανδρος τον είχε φωνάξει κοντά του και του είχε αναθέσει τα έργα τα οποία έπρεπε να γίνουν. Σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, αυτά τα σχέδια που είχε αναθέσει εγγράφως στον Κρατερό, προέβλεπαν τη ναυπήγηση 1.000 πολεμικών πλοίων, τα οποία θα εξυπηρετούσαν την επέκταση της αυτοκρατορίας προς τα Δυτικά και την κατάκτηση της Καρχηδόνας και της Σικελίας. Για τη μεγαλεπήβολη εκστρατεία, ο Αλέξανδρος είχε σχεδιάσει την κατασκευή μεγάλης οδού σε όλο το μήκος της βορειοαφρικανικής ακτής, καθώς και λιμανιών και στρατιωτικών βάσεων για την εμπέδωση της κυριαρχίας του στην κεντρική και δυτική Μεσόγειο. 

Ο Αλέξανδρος, που ήταν μέσα από την ανατροφή που είχε λάβει από τη μητέρα του ιδιαίτερα θρήσκος, για να ευχαριστήσει τους θεούς ανέθεσε στον αδερφικό του φίλο την κατασκευή επτά πολυτελών ναών που θα στοίχιζαν 1.500 τάλαντα ο καθένας. Ο λαμπρότερος προβλεπόταν να είναι αφιερωμένος στην Αθηνά και να ανεγερθεί στο Ίλιον. Επίσης στη Δήλο, στους Δελφούς, στη Δωδώνη, στο Δίον, στην Κύρνο. Τέλος, ο έβδομος ναός, εκείνος της Ταυροπόλου Αρτέμιδος που παραδοσιακά λατρευόταν στην περιοχή, έπρεπε να ανεγερθεί στην Αμφίπολη. Ο Αλέξανδρος δέσμευε τον Κρατερό για την κατασκευή τάφου για τον πατέρα του Φίλιππο Β’, ο οποίος θα έπρεπε να ήταν παραπλήσιος σε μέγεθος με τη μεγάλη πυραμίδα του Χέοπα. 



Σύμφωνα με όσα παραδίδονται από τις πηγές, όταν ο Κρατερός έθεσε τα θέματα αυτά το συμβούλιο των εταίρων αποφάσισε να μην εκτελεστεί κανένα από τα σχέδια του Αλεξάνδρου, επειδή το κόστος δεν μπορούσε να καλυφθεί από τα ταμεία της αυτοκρατορίας. Με την επιφύλαξη της ακρίβειας του Διόδωρου, φαίνεται ότι παραμένει αμφιλεγόμενο το αν πραγματικά υπήρξαν τέτοια σχέδια ή ήταν επινόηση συγκεκριμένων ανθρώπων που είχαν συμφέροντα για τη μία ή την άλλη ενέργεια. Διαφαίνεται εξίσου όμως ότι η Αμφίπολη, για λόγους που δεν είναι απολύτως ξεκάθαροι, αποτελούσε σημαντικό κέντρο του ελληνικού τμήματος της Μακεδονικής αυτοκρατορίας.



Η αιματηρή ιστορία της δυναστείας των Αργειαδών συνεχίστηκε και μετά την ταφή του Αλέξανδρου. Παραλείποντας τα στοιχεία που δεν συνδέονται με την Αμφίπολη, να σημειώσουμε ότι η Ολυμπιάδα, επιστρέφοντας στη Μακεδονία από την Ήπειρο, υιοθέτησε μια περίεργη θεωρία για το θάνατο του Αλεξάνδρου, σύμφωνα με την οποία ο Αριστοτέλης, ο γνωστός φιλόσοφος, προμήθευσε στον Αντίπατρο θανατηφόρο δηλητήριο. Αυτός με τη σειρά του το έδωσε στο γιο του Κάσσανδρο κι αυτός στον Ιόλλα, που ήταν ο μικρότερος του αδερφός του και βασιλικός οινοχόος. Ο Ιόλλας δηλητηρίασε τον στρατηλάτη. Υιοθέτησε λοιπόν αυτή τη θεωρία και διέταξε τη βεβήλωση του τάφου του Ιόλλα. Επιπλέον δικοί της άνθρωποι δολοφόνησαν τον Φίλιππο τον Γ’ τον Αριδαίο και τη φιλόδοξη γυναίκα του Ευρυδίκη καθώς και άλλους αξιωματούχους της μερίδας του Κάσσανδρου. Ο τελευταίος αυτός μετά από μακρά πολιορκία εκπόρθησε την Πύδνα και συνέλαβε την Ολυμπιάδα. Η μητέρα του Αλέξανδρου καταδικάστηκε στον ατιμωτικό διά λιθοβολισμού θάνατο (316 π.Χ) και το σώμα της αφέθηκε άταφο. Και η κόρη της με τον Φίλιππο τον Β'. η Κλεοπάτρα, δολοφονήθηκε στις Σάρδεις από τον Αντίγονο, ενώ ο ίδιος ο Κάσσανδρος παντρεύτηκε τη Θεσσαλονίκη, την άλλη κόρη του Φιλίππου του Β’ από τη Νικησίπολη. Τέλος, το 311 π.Χ. στην Αμφίπολη δολοφόνησε τη Ρωξάνη και το δωδεκάχρονο γιο της Αλέξανδρο τον Δ’ και έτσι ο οίκος των Αργεαδών αποτέλεσε οριστικά παρελθόν. Το 305 π.Χ. ο Κάσσανδρος ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Μακεδονίας από την εκκλησία των Μακεδόνων, ταυτόχρονα με τον Πτολεμαίο στην Αίγυπτο, τον Λυσίμαχο στη Θράκη και τον Σέλευκο στην Ανατολή.

===============Η Ρωξάνη με τον γιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρο τον Δ'/ Δολοφονήθηκαν και οι δύο στην Αμφίπολη από τον Κάσσανδρο το 311 π.Χ.===============

Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν στο Σήμα ή Σώμα της Αλεξάνδρειας. Τον είχαν επισκεφτεί ο Ιούλιος Καίσαρας και ο Οκταβιανός Αύγουστος που μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου το 30 π.Χ. κατέθεσε στέφανο στον τάφο. Λέγεται ότι οι συνοδοί του προσφέρθηκαν να τον οδηγήσουν και στους τάφους της Πτολεμαϊκής δυναστείας, όμως εκείνος απάντησε: «Ήρθα να δω τον βασιλιά, όχι νεκρούς». Από άλλες πηγές προκύπτει ότι ο Καλιγούλας επισκέφτηκε το Σήμα, το ίδιο και ο Καρακάλλας το 300 μ.Χ., ο οποίος ήταν και ο τελευταίος αυτοκράτορας, για τον οποίο υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες ότι επισκέφτηκε τον τάφο του Αλέξανδρου. Τον τάφο επισκέφτηκε επίσης ο γεωγράφος Στράβων και ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης.



Σχετικά με το μνημείο της Αμφίπολης, το μυστήριο επιτείνεται από τη σιωπή των αρχαίων πηγών, που είναι παράξενη για μιας τέτοιας μεγαλοπρέπειας κτίσμα. Δεν πρόκειται να διακινδυνεύσω εικασίες, άλλωστε στο παραπάνω κείμενο δίνονται  κάποια στοιχεία που ως τώρα δεν έχουν συζητηθεί. Ας προστεθεί ότι οι μέχρι στιγμής αποκαλυφθέντες θάλαμοι καλύπτουν μια πολύ μικρή έκταση σε σχέση με την μαρμάρινη περίμετρο του κυκλικού κτίσματος που προσεγγίζει τα 500 μέτρα -πράγμα που υπονοεί ότι μπορεί να υπάρξουν νέες εκπλήξεις.  Η σιωπή των πηγών είναι το κρίσιμο σημείο που μαζί με την ακριβή χρονολόγηση και την εντατική δουλειά των αρχαιολόγων προβλέπεται τις επόμενες μέρες να δώσουν τη λύση στο μυστήριο. Και να θέσουν τέρμα στο σασπένς που, ας μην το υποτιμάμε.
Δεν είναι πολλές οι φορές στη ζωή ενός ανθρώπου που έχει την ευκαιρία να αγωνιά για τόσο υψηλά και ταυτόχρονα τόσο ευχάριστα θέματα.

Πηγές 
Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη
Αρριανός Αλεξάνδρου Ανάβασις
http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=527425
http://www.alexanderofmacedon.info/ (από εδώ και ο λόγος του Αλέξανδρου)
Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι Αλέξανδρος


Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Μπαταριάς






Ο Μπουκουβάλας ο μικρός κι ο Κλής του Τσαγκαράκη
κι ο Νίκος του Βρανά
Σάββατο βράδυ κάποτε το ΄ριχναν στο μεράκι
στου Βλάχου κουτσοπίνοντας κρυφά.

Κι ως ήσανε αρχοντόπουλα κι οι τρεις, στο κέφι επάνω
στέλναν για τα βιολιά,
και να, σε λίγο βλέπανε τον Κατσαρό τον Πάνο,
και πίσω το Γιωργή το Μπαταριά.





Κι αμέσως με το βιολιτζή και με το λαουτέρη
και μ’ έναν πιφιρτζή,
για το βελούχι κίναγαν του Κώστα Καλιαντέρη,
που σίγουρα τον έβρισκαν εκεί.

Κι ο Κώστας λαγοκοίμητος, πάντα με την ποδιά του,
τους δέχονταν ορθός,
και το τραπέζι ετοίμαζε προς τ’ αρμυρίκια κάτου,
στης άπλας λιμνοθάλασσας το φως.

Κι ως να στρωθεί και να σιαχτεί, και να συγκαιριστούνε
τ’ άργανα σιγαλά
τα λιανοτράγουδα άρχιζαν, τα γιαρεδάκια, oπού ‘ναι
καθώς τα προσανάμματα στη στιά.

Μα στο τραπέζι ως κάθουνταν, κι άνοιγεν η φωνή σου,
μεγάλε Μπαταριά!
στο τρίτο κρασοπότηρο, πουλιά του Παραδείσου
ξυπνούσανε κι αηδόνια στα κλαδιά.

Και λίγο λίγο ως γύριζες μες το τραγούδι, ώ θάμα!
παλληκαριές, καημούς,
τ’ αρματολίκι ανέβαζες και την αγάπη αντάμα
στ’ αστέρια, στο φεγγάρι, στους θεούς.

Και κείθε που δεν έφτανε κανένας, κι η ανάσα
πιάνονταν ως κι αυτή,
κι εκείθε, αλέγρα, παίζοντας, σκαλί σκαλί τα μπάσα
κατέβαινε η γαλιάντρα σου η φωνή.

Κι όπως ετύχαινε συχνά σε τέτοια γλέντια να ‘ναι
καλοκαιριού χαρά,
και ο κόσμος έξω, τα νερά κι οι κάμποι να ευωδάνε,
κι όλα μαζί να σπρώχνουν δυνατά

και την πιο λίγο ανάθαρρη παρέκει να πατήσει,
ν’ ακούσει και να δει –
δεν έμενε εικοσάχρονη που να μη ξεπορτίσει
και χήρα νιά στο δρόμο να μη βγει.

Κι όσες ακόμα, οι άπλερες, δε βόλειε να φτερίσουν
σε μάντρες και σε αυλές,
τα κοχυλάκια αυτάκια τους στυλώναν να γρικήσουν,
τα μάτια τους να ρίξουν σαϊτιές.

Και τα τραγούδια, αέρηδες δροσιάς μαζί και λαύρας,
– ο δόλιος ο σεβντάς!
πότε τις φλόγες έφερναν και πότε μιας ανάβρας
το ράντισμα στα φύλλα της καρδιάς.

Μα εκεί που πέλαγο η φωνή σάλευε πια τα φρένα,
κι ο πλανταγμένος νους
που πήγαινε δεν ήξερε, με τα φτερά χαμένα
σ’ αναθυμιές και πόθους ωκεανούς,

καθώς η νύχτα εθάμπιζε και της αυγής η χάρη
σπίθιζ’ αντικρινά,
ξάμωνε ο Μπαταριάς μεμιάς και πέταε το δοξάρι,
με το στερνό του βόγκο, στα νερά.

Και ασηκωμένος, γνεύοντας να ετοιμαστούν και οι άλλοι,
και σκύβοντας στους τρεις
νιόβγαλτους καλεστάδες του, που ‘χανε το κεφάλι
γεμάτο από καπνούς αποβραδίς,

τους έλεγε, ξενέρωτος, πως δεν ήταν η τάξη
πρωί και Κυριακή
να δουν παιδιά που τάχανε μη βρέξει και μη στάξει
μπλεγμένα στα βιολιά και στο κρασί.

Κι ενώ τους έλεγεν αυτά, κι οι γύρω παρωρίτες,
σαν σ’ υπνοφαντασιά,
παίρναν το δρόμο του γιαλού, οι απανωπαζαρίτες,
κι οι κάτω στα ντερσέκια τα στενά,

μέσα στ’ ανάφλογο το φως άρχιζαν κι οι καμπάνες,
που φάνταζαν χρυσές,
και τα κορίτσια μπαίνανε να κοιμηθούν, κι οι μάνες
ξαλλάζανε να παν στις εκκλησιές…

Μ. Μ. 1920

Διαμαρτυρία εργαζομένων στο ΚΤΕΛ Λιβαδειάς για τη μεταφορά μαθητών


Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Τραγικός θάνατος για 10χρονο αγόρι


Είχε ανέβει στο φορτηγό που ξεφόρτωνε πίτουρα για να κάνει τσουλήθρα - Ο πατέρας άδειασε την καρότσα με αποτέλεσμα το υλικό να καταπλακώσει τον άτυχο 10χρονο

Τραγικό θάνατο βρήκε ένα 10χρονο αγόρι στον Άγιο Σπυρίδωνα της Άρτας. Σύμφωνα με αστυνομικές πληροφορίες, από το Τμήμα Ασφαλείας Αρτας, ο θάνατος του μικρού οφείλεται σε τραγικό δυστύχημα.

Ειδικότερα, ο 10χρονος είχε ανέβει στο φορτηγό που ξεφόρτωνε πίτουρα για να κάνει τσουλήθρα.
Η κάμερα ασφαλείας κατέγραψε την τραγική συνέχεια... Ο πατέρας που δεν είχε αντιληφθεί την ύπαρξη του παιδιού άδειασε την καρότσα με αποτέλεσμα το υλικό να καταπλακώσει τον άτυχο 10χρονο και να βρεί τραγικό θάνατο.

Το Τμήμα Ασφάλειας Αρτας διενεργεί προανάκριση για το συμβάν που έχει συγκλονίσει την τοπική κοινωνία.

Καταγγελία του ΚΤΕΛ Λιβαδειάς για τη μεταφορά μαθητών





Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Φρικτά παράπονα από συγγενείς των τραυματιών στο ΞΕΝΙΑ

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ





















Η σύζυγος του Δημήτρη Πετράκου, ο οποίος εμφανίζεται στο ρεπορτάζ της viotia τραυματίστηκε από την πτώση του κλαδιού στο ΞΕΝΙΑ της Λιβαδειάς τα ξημερώματα της Κυριακής 24 Αυγούστου (http://viotia.blogspot.gr/2014/08/blog-post_85.html). Το οικογενειακό σοκ ήταν και είναι όπως αντιλαμβάνεστε δύσκολο να απορροφηθεί, πολύ περισσότερο που η οικογένεια Πετράκου αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα. Η συμπαράσταση στην οποία προσδοκούσε ο συμπολίτης από τη δημοτική αρχή και την οποία υποσχέθηκε -σύμφωνα με όσα καταθέτει στην κάμερα ο κ. Πετράκος- ο τέως δήμαρχος Λεβαδέων κ. Παπαγγελής αποδείχτηκε «λόγια του αέρα» και πρόφαση για να ξεχαστεί το γεγονός. Οταν οι πρώτες μέρες πέρασαν και παρά τις επανειλημμένες κρούσεις στη δημοτική αρχή όλα τα μεγάλα λόγια ξεχάστηκαν.  Ο κ. Πετράκος βρέθηκε ολομόναχος με τα δυσθεώρητα έξοδα να τρέχουν και την απελπισία να καταλαμβάνει τον ίδιο και την οικογένειά του.

Αξίζει να σημειωθεί πως ούτε από την δημοτική αντιπολίτευση ούτε από τη νέα δημοτική αρχή επικοινώνησε κάποιος με τον κ. Πετράκο, παρότι το ΞΕΝΙΑ έχει παραχωρηθεί στον Δήμο Λεβαδέων, είναι δηλαδή δικό μας περιουσιακό στοιχείο, που το ενοικιάζει ο Δήμος σε ιδιώτες.

Ο Δημήτρης Πετράκος είναι πατέρας δύο μικρών παιδιών και από πολύ καιρό άνεργος. Και το μόνο εισόδημα στο σπίτι ήταν από την εργασία της συζύγου που τώρα έχει ακινητοποιηθεί έπειτα από τον τραυματισμό της στο πόδι. Για να αντεπεξέλθουν στο κόστος των εξετάσεων πώλησαν ακόμα βαφτιστικό σταυρό σε κατάστημα της Μπουφίδου, όπως παραστατικά διηγείται στο βίντεο ο κ. Πετράκος. Αξίζει να το δείτε και να το ακούστε προσεκτικά γιατί ο κ. Πετράκος λέει πολλά και διδακτικά.

Επίσης θέλω να σημειώσω ότι εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη ανάγκη για οικονομική βοήθεια στην οικογένεια Πετράκου. Ακόμα περισσότερο θα βοηθούσε μια θέση εργασίας για τον κ. Δημήτρη Πετράκο ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει την άσχημη συγκυρία. Γι’ αυτό όποιος έχει τη δυνατότητα να συνδράμει ας το πράξει στο τηλ. 6944 73 44 90.



Για παιδότοπο στη Θήβα

Ο αναγνώστης Π.Κ. απέστειλε προς τη viotia ερωτήσεις σχετικά με την λειτουργία καταστήματος στη Θήβα. Δείτε.

Η απάντηση του Δήμου Θηβαίων ήρθε με επίσημο έγγραφο όπως μπορείτε να δείτε. 

Πανήγυρις Ι.Ν. Γενεσίου της Θεοτόκου στον Αγιο Θωμά


Εκδηλώσεις στον Ορχομενό για την Παναγία τη Σκριπού


Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Ενας μικρός, γλυκός Σεπτέμβρης

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ






















Είναι εύκολο να συμβουλεύεις τους άλλους και πιθανόν μάταιο. Είναι δύσκολο να γνωρίζεις τον εαυτό σου και πιθανόν αδύνατον. Καθώς ένας παλιός, μικρός, γλυκός Σεπτέμβρης αναδύεται στα αρώματα και στα χρώματα μιας απροσδιόριστης μελαγχολίας και μιας τρομακτικής αναμονής δεν είναι καιρός για λόγια. Ηρθε ο καιρός για την εκκαθάριση μιας ζωής που δεν είναι πια αναπαράσταση ούτε αναφορά στα αόρατα δικαστήρια του ψεύδους που μας είπαν ιδιοτελείς κομπάρσοι. Ο κύριος Κ. δεν δικαιούται να απολογηθεί στην Ελλάδα του 2014.

 Κι είναι καιρός να ξαναπιάσουμε το νήμα που έσπασε με δική μας υπαιτιότητα όταν χάσαμε τις διαχρονικές αξίες και το μονοπάτι για το φως του Αιγαίου. Και όταν απομονώσαμε τις πιο μυστικές δυνάμεις που διαμορφώνουν στην πραγματικότητα τη ζωή, ορίζοντας αυτές κανόνες ανεξερεύνητους, αμετάβλητους και αιώνιους όσο η αλήθεια και η δύναμη του πόνου ανασυνθέτουν βασανιστικά κάθε φορά, για κάθε άνθρωπο την Οδύσσεια.

Ψηλαφίζοντας τα όρια του νέου ρευστού τοπίου -πού αρχίζει ο πίνακας και πού τελειώνει ο μύθος άραγε- μάλλον πρέπει να αναζητήσουμε αρχέγονες και λανθάνουσες λειτουργίες: εκεί που τέμνονται το βιολογικό με το πολιτισμικό πεδίο, εκεί που μια εξόριστη διαίσθηση συναντιέται με τα χρόνια της λήθης. Ιδε ο Ανθρωπος, ο τρελός Γερμανός που χάθηκε στους δαιδάλους της κατανόησης του άρρητου. Γιατί πώς να σταθεί η πυξίδα σ' αχαρτογράφητους καιρούς; Πώς να χαράξει ρότα το τιμόνι σε έναν ωκεανό που δεν γνώρισε  Μαγγελάνους;

Δείτε τη ματιά του  Mario de Andrade, σε ένα κείμενο που του αποδίδεται και που παρουσιάζει ένα ορισμένο ενδιαφέρον.  




του Mario de Andrade*
"Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ότι έχω ζήσει έως τώρα…
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλεια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο… μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται… Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα…
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων…
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν… Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες από όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ…".
* Ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος από τη Βραζιλία.